<?xml version="1.0" encoding="iso-8859-2"?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title>Nazwa forum</title>
<link>http://www.pmppolmot.pun.pl</link>
<description> Nazwa forum</description>
<language>pl</language>
<docs>http://backend.userland.com/rss</docs>
<item>
<title>Zetor 7211 Problem</title>
<link>http://www.pmppolmot.pun.pl/viewtopic.php?pid=42#p42</link>
<guid isPermaLink="false">42@http://www.pmppolmot.pun.pl</guid>
<description><![CDATA[Witam, posiadam Zetora 7211 90r. oryginał Czeski. Jakieś pół roku temu był przeprowadzony kapitalny remont silnika, i teraz zaczynają się problemy. Mianowicie z Tej o to &quot;rurki&quot; wydobywa się olej przez wydmuchiwane powietrze. Dodam że po zaraz po remącie silnika tak nie było. Dopiero teraz zaczął kapać olej z tej rurki. Dołączam screena na którym jest ta rurka. Czekam na odpowiedzi <br /><br /><br /><a href="http://img847.imageshack.us/i/ubowozetor72113zm0mde4n.jpg/" target="_blank" rel="nofollow">http://img847.imageshack.us/i/ubowozeto &hellip; mde4n.jpg/</a>]]></description>
<pubDate>Sobota 2 KwiecieĹ</pubDate>
<comments>Sobota 2 KwiecieĹ</comments>
</item>
<item>
<title>BIZON</title>
<link>http://www.pmppolmot.pun.pl/viewtopic.php?pid=41#p41</link>
<guid isPermaLink="false">41@http://www.pmppolmot.pun.pl</guid>
<description><![CDATA[Bizon &#8211; kombajn rolniczy produkcji polskiej służący do zbioru zbóż, rzepaku, kukurydzy, słonecznika i innych. Produkowany przez Fabrykę Maszyn Żniwnych w Płocku. Różne modele wyposażone są w zespół żniwny, młocarnie (zespół młócący) oraz zbiornik nasion.<br /><br />Produkowane modele:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Z020 (Zagon) (ok. 1984) &#8211; zaczepiane do ciągników rolniczych Ursus C-355, Ursus C-360, Ursus C-362, Zetor 7011 lub Zetor 7211,<br />&nbsp; &nbsp; * Z040 (ok. 1970-1974),<br />&nbsp; &nbsp; * Z040s &#8211; wersja eksportowa z gąsięnicami,<br />&nbsp; &nbsp; * 5040, Z041, Z042, 5043 &#8211; wersje eksportowe,<br />&nbsp; &nbsp; * Z043 &#8211; wersja eksportowa z wąskim zespołem żniwnym,<br />&nbsp; &nbsp; * Z050 (Super) (1973-1978),<br />&nbsp; &nbsp; * 5050 &#8211; wersja eksportowa,<br />&nbsp; &nbsp; * Z050s (Super) &#8211; wersja eksportowa,<br />&nbsp; &nbsp; * Z052 (Super),<br />&nbsp; &nbsp; * Z055 (America) (1975) &#8211; wersja eksportowa,<br />&nbsp; &nbsp; * Z056 (Super) (1976-1994),<br />&nbsp; &nbsp; * Z056s (Super) &#8211; z gąsięnicami,<br />&nbsp; &nbsp; * 5056 (Hydrostatisk) &#8211; wersja eksportowa,<br />&nbsp; &nbsp; * Z057 (Super),<br />&nbsp; &nbsp; * Z058 (Rekord) (1980-2004),<br />&nbsp; &nbsp; * Z058s (Rekord) &#8211; wersja eksportowa z gąsienicami przeznaczona do zbioru ryżu,<br />&nbsp; &nbsp; * 5058 (Hydrostatisk) &#8211; wersja eksportowa,<br />&nbsp; &nbsp; * Z060 (Gigant),<br />&nbsp; &nbsp; * 5060 &#8211; wersja eksportowa,<br />&nbsp; &nbsp; * Z061 (Gigant) (1978),<br />&nbsp; &nbsp; * Z062 (Gigant) (1980) &#8211; Z061 po fabrycznym przekonstruowaniu,<br />&nbsp; &nbsp; * Z063, Z083 (Gigant),<br />&nbsp; &nbsp; * Z110 (BS) (1989-2004),<br />&nbsp; &nbsp; * 5110 (BS) &#8211; wersja eksportowa,<br />&nbsp; &nbsp; * Z115 (Dynamic),<br />&nbsp; &nbsp; * Z120 (BS) &#8211; z wytrząsaczami klawiszowymi; oznaczenie formalne, w rzeczywistości Z110,<br />&nbsp; &nbsp; * Z120 (BX) &#8211; nie wprowadzony do produkcji,<br />&nbsp; &nbsp; * Z140 (Nordic), 2020 (Sampo) (1993-2001),<br />&nbsp; &nbsp; * Z165, Z165/1, Z165/2 (Dynamic) (1992-1999),<br />&nbsp; &nbsp; * KZS-4 (Rekin) &#8211; tylko prototyp małego kombajnu,<br />&nbsp; &nbsp; * TC54 (New Holland BIZON) (2006-?),<br />&nbsp; &nbsp; * TC5040 (New Holland BIZON) (2006-ob.) &#8211; ostatni kombajn nazwany &#8222;Bizonem&#8221;.<br /><br />Produkcja Bizonów została zaprzestana po roku 2001 po przejęciu producenta przez firmę New Holland, która zaczęła produkcję maszyn pod swoją marką i zaprzestała produkcji Bizonów ze względu na przestarzałość konstrukcji.<br /><br />W roku 2006 firma Case New Holland m.in. po naleganiach samej załogi powróciła do nazwy Bizon dla kombajnu TC54. Po wprowadzeniu nowej linii kombajnów zbożowych serii TC5000, nazwę Bizon otrzymał najmniejszy z rodziny czyli New Holland TC5040 Bizon.<br /><br />Z056 [edytuj]<br />Kombajn Bizon ZO56 koszący żyto<br />Kombajn Super BIZON Z056<br /><br />Kombajn Z056 jest przeznaczony do zbioru zbóż z pnia czterech podstawowych zbóż, rzepaku i niektórych roślin strączkowych. Zastosowanie podbieracza pokosów umożliwia zbiór metodą dwufazową. Kombajn jest przystosowany do montowania odpowiednich adapterów, co rozszerza zakres zastosowania kombajnu do zbioru innych kultur nasiennych, jak kukurydza, słonecznik, trawy i koniczyna. Kombajny Z056/5 mogły być fabrycznie wyposażone w rozdrabniacz słomy<br /><br />Parametry:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * pojemność zbiornika ziarna: 2,5&#8230;3 m&#179;<br />&nbsp; &nbsp; * liczba kół jezdnych 2 + 2 szt.<br />&nbsp; &nbsp; * ogumienie:<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o przód: 23,1 / 18 × 26(10PR)<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o tył: 10,0 × 15(8PR)<br />&nbsp; &nbsp; * Silnik:<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o Typ: wysokoprężny SW-400 (Andoria Andrychów)<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o Moc silnika: 73,5 kW (100 KM)<br />&nbsp; &nbsp; * Wymiary:<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o długość: 1400 cm<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o szerokość: 320 cm<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o wysokość: 400 cm<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o szerokość hedera: 420 cm<br />&nbsp; &nbsp; * masa: 7700 kg<br /><br />Z057 [edytuj]<br /><br />Kombajn zbożowy Z057 jest przeznaczony do zbioru zbóż i innych kultur nasiennych. Kombajn ma nadbudowane na rami młocarni urządzenie 4-rozsypowe do odbioru ziarna na worki. Napełniane worki zsuwa się rynną na pole. Sterowanie poszczególnymi mechanizmami kombajnu odbywa się za pomocą dźwigni znajdującej się na pomoście kierowcy.<br />Budowa i dane techniczne [edytuj]<br /><br />Koło kierownicy o nastawnym pochyleniu oraz regulowany i dobrze amortyzowany fotel operatora zapewniają wygodną pracę. Zespół żniwny jest odciążony hydraulicznie i całkowicie sterowany podczas biegu maszyny. Odciążenie zespołu żniwnego akumulatorem hydrauliczno-gazowym ułatwia kopiowanie nierówności terenu. Nagarniacz o specjalnej konstrukcji listew jest napędzany przekładnią bezstopniową sterowaną hydraulicznie, co umożliwia dobranie najkorzystniejszych obrotów w zależności od warunków polowych i prędkości jazdy. Pomost kierowcy i stanowisko workowania są osłonięte daszkami przeciwsłonecznymi. Hydrauliczny system sterowania oraz bezstopniowa regulacja prędkości jazdy zapewniają kierowcy lekką pracę i jazdę nawet w najcięższych warunkach polowych. Przepustowość kombajnu 5 kg/s, czystość ziarna powyżej 98,5%. Obsługę kombajnu stanowią dwie osoby.<br /><br />&nbsp; &nbsp; * silnik &#8211; typ SW400/R3, wysokoprężny, 6-cylindrowy, chłodzony wodą, o mocy 73,6 kW (100 KM)<br />&nbsp; &nbsp; * sterowanie mechanizmów jezdnych &#8211; hydrauliczne<br />&nbsp; &nbsp; * wymiary opon: przednich &#8211; 16,9/14×28&#8221;, tylnych &#8211; 10×15&#8221;<br />&nbsp; &nbsp; * prędkość jazdy 1,5-20 km/h<br />&nbsp; &nbsp; * hamulce &#8211; tarczowe-kulkowe<br />&nbsp; &nbsp; * szerokość robocza zespołu żniwnego &#8211; 420 cm<br />&nbsp; &nbsp; * wysokość cięcia &#8211; 60-800 mm<br />&nbsp; &nbsp; * zmiana prędkości obrotowej &#8211; przekładnią sterowaną hydraulicznie<br />&nbsp; &nbsp; * młocarnia &#8211; bęben o średnicy 600 mm i prędkości obrotowej 450-1150 obr/min<br />&nbsp; &nbsp; * szerokość kanału młocarni &#8211; 1260 mm.<br />&nbsp; &nbsp; * sita czyszczące &#8211; żaluzjowe, nastawne o długości 3600 mm<br />&nbsp; &nbsp; * ilość klawiszy wytrząsacza &#8211; 5 szt.<br />&nbsp; &nbsp; * masa kombajnu &#8211; 7000 kg<br /><br />Z058 [edytuj]<br />Kombajn Bizon Z058<br />Plik:Rekord blue.jpg<br />Kombajn Bizon Z058 Rekord<br /><br />&nbsp; &nbsp; Information icon.svg Osobny artykuł: Bizon Rekord.<br /><br />Bizon Rekord Z 058, to najpopularniejszy kombajn z rodziny Bizon, od 1996 roku malowany na niebiesko,w tym roku zmodernizowano także system chłodzenia silnika(duża chłodnica)gruntownie zmodernizowany na przełomie 1999 i 2000 roku przez NH. Przeznaczony jest do zbioru podstawowych zbóż, kukurydzy, rzepaku, słonecznika, ryżu oraz traw i koniczyny. Ostatnie produkowane Rekordy miały malowane felgi i dach kabiny w kolorze całego kombajnu.<br /><br />Najnowocześniejsze rozwiązania konstrukcyjne, takie jak:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * zespół żniwny o szerokości roboczej 4,2 m.<br />&nbsp; &nbsp; * mechaniczny lub hydrauliczny napęd nagarniacza<br />&nbsp; &nbsp; * napęd zwrotny zespołu żniwnego<br />&nbsp; &nbsp; * mechaniczny napęd kół jezdnych z hydrostatyczną bezstopniową regulacją prędkości jazdy<br />&nbsp; &nbsp; * odciążona skrzynia biegów ze zwrotnicami przykołowymi<br />&nbsp; &nbsp; * silnik wysokoprężny z turbodoładowaniem o mocy 88 kW (120 KM)<br />&nbsp; &nbsp; * hydraulicznie otwieraną i zamykaną rurę opróżniającą zbiornik ziarna<br />&nbsp; &nbsp; * powierzchnia sit 2,92 m&#178;<br />&nbsp; &nbsp; * zbiornik ziarna o pojemności 3,5 m&#179;<br />&nbsp; &nbsp; * zbiornik paliwa o pojemności 240 l.<br /><br />Komfortowe warunki pracy zapewnia kombajniście przestronna, szczelna i dobrze wyciszona kabina. Nadmuchiwane powietrze oczyszczane jest przez filtr kabinowy powietrza. Duża powierzchnia przedniej szyby ułatwia obserwację zespołu żniwnego i listwy nożowej.<br /><br />W późniejszych modelach montowano komputer pokładowy na bieżąco informujący m.in. o: stratach ziarna, poślizgach pasów, prędkości jazdy, wielkości skoszonej powierzchni oraz podaje inne istotne parametry. Możliwość zamontowania klimatyzacji oraz urządzenia grzewczego podwyższa komfort pracy w zależności od warunków pogodowych.<br /><br />Na życzenie, na tylnej części osłony wylotowej kombajnu montowany jest rozdrabniacz, który tnie słomę na odcinki długości 30-100 mm. i rozrzuca ją równomierną warstwą na powierzchni pola. W skład standardowego wyposażeniu kombajnu wchodzi wózek do transportu zespołu żniwnego, ułatwiający poruszanie się po drogach publicznych.]]></description>
<pubDate>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</pubDate>
<comments>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</comments>
</item>
<item>
<title>Romet komary i rowery</title>
<link>http://www.pmppolmot.pun.pl/viewtopic.php?pid=40#p40</link>
<guid isPermaLink="false">40@http://www.pmppolmot.pun.pl</guid>
<description><![CDATA[Romet &#8211; nazwa zakładów i marka produkowanych przez nie w latach 1948&#8211;1998 rowerów i motorowerów. Od 2006 roku jest to również marka rowerów, produkowanych przez przedsiębiorstwo Arkus & Romet Group, a także motorowerów i skuterów składanych z chińskich podzespołów i sprzedawanych przez dział &quot;Romet Motors&quot; należący do tej firmy.<br /><br />Historia [edytuj]<br />Powstanie [edytuj]<br /><br />&nbsp; &nbsp; * 1948 &#8211; powołanie do życia Zjednoczonych Zakładów Rowerowych. Rozmieszczono je w Bydgoszczy, Poznaniu i Czechowicach-Dziedzicach.<br /><br />Rozwój [edytuj]<br /><br />&nbsp; &nbsp; * 1953 &#8211; rozpoczęto przenoszenie produkcji do nowych hal umiejscowionych na trasie Bydgoszcz&#8211;Fordon.<br />&nbsp; &nbsp; * 1961 &#8211; rozpoczęto produkcję motorowerów.<br /><br />Schyłek [edytuj]<br /><br />&nbsp; &nbsp; * 1971 &#8211; Zjednoczone Zakłady Rowerowe zostały przemianowane na Zakłady Rowerowe &quot;Romet&quot;.<br />&nbsp; &nbsp; * 1991 &#8211; Romet staje się spółką akcyjną (Zakłady Rowerowe &quot;Romet&quot; S.A.).<br />&nbsp; &nbsp; * 1998 &#8211; W wyniku nieudanej prywatyzacji zakłady R-1 przestają istnieć.<br />&nbsp; &nbsp; * 2005 &#8211; Wykreślenie Zakładów Rowerowych &quot;Romet&quot; S.A. w Bydgoszczy z KRS.<br /><br />Struktura [edytuj]<br /><br />&nbsp; &nbsp; * R-1 &#8211; Bydgoszcz<br />&nbsp; &nbsp; * R-2 &#8211; Poznań<br />&nbsp; &nbsp; * R-3 &#8211; Jastrowie<br />&nbsp; &nbsp; * R-4 &#8211; Kowalewo<br />&nbsp; &nbsp; * R-5 &#8211; Wałcz<br />&nbsp; &nbsp; * R-6 &#8211; zakłady transportu<br /><br />Produkty [edytuj]<br />Motorowery [edytuj]<br />Motorower Romet Ogar 200<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Komar 230, 231, 231b, 232, 2320, 2330, 2328, 2338, 2350, 2351, 2352, 2352W, 2360, 2361<br />&nbsp; &nbsp; * Pegaz: 700, 705, 710,<br />&nbsp; &nbsp; * Romet 750<br />&nbsp; &nbsp; * Romet 760 &#8211; tzw. Romet Polo<br />&nbsp; &nbsp; * Romet 50 T-1, 50 TS-1, 50 T-3<br />&nbsp; &nbsp; * Romet Pony (tzw. Motorynka) 50-M-1, 50-M-2, 50-M-3, M301<br />&nbsp; &nbsp; * Romet Ogar 200,201, 205<br />&nbsp; &nbsp; * Romet Kadet M-780, 110 Automatic<br />&nbsp; &nbsp; * Romet &quot;Chart&quot; 210, 211<br /><br />Rowery [edytuj]<br />Romet Mistral<br />Romet Wagant<br />Składak Romet Wigry 3<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Agat<br />&nbsp; &nbsp; * Albatros<br />&nbsp; &nbsp; * Ambasador &#8211; męski<br />&nbsp; &nbsp; * Atlas<br />&nbsp; &nbsp; * Bajka<br />&nbsp; &nbsp; * Beskid<br />&nbsp; &nbsp; * BMX<br />&nbsp; &nbsp; * Black Jack &#8211; pierwszy rower do downhillu, rama ze zmienną osią obrotu<br />&nbsp; &nbsp; * Butterfly<br />&nbsp; &nbsp; * Canyon<br />&nbsp; &nbsp; * Czajka &#8211; składak<br />&nbsp; &nbsp; * Duet &#8211; składak dwuosobowy<br />&nbsp; &nbsp; * Flaming &#8211; składak<br />&nbsp; &nbsp; * Gazela &#8211; damska wersja Waganta<br />&nbsp; &nbsp; * Giewont<br />&nbsp; &nbsp; * Gil<br />&nbsp; &nbsp; * Huragan &#8211; wyścigowy, niższy model od Jaguara<br />&nbsp; &nbsp; * Jaguar &#8211; wyścigowy, wprowadzony nieco później od Huragana<br />&nbsp; &nbsp; * Jolene 1<br />&nbsp; &nbsp; * Jolene 2<br />&nbsp; &nbsp; * Jubilat &#8211; rower składany oparty na kołach 24-calowych (zamiast 20-calowych)<br />&nbsp; &nbsp; * Jubilat 2<br />&nbsp; &nbsp; * Karat &#8211; pierwszy polski składak<br />&nbsp; &nbsp; * Kobuz &#8211; szosowo &#8211; turystyczny<br />&nbsp; &nbsp; * Kormoran<br />&nbsp; &nbsp; * Laura &#8211; damka, górna rura ramy inna niż w &quot;Gazeli&quot;<br />&nbsp; &nbsp; * Malwa &#8211; damka<br />&nbsp; &nbsp; * Maraton &#8211; szosowo &#8211; turystyczny<br />&nbsp; &nbsp; * Mars &#8211; kopia Urala<br />&nbsp; &nbsp; * Mistral &#8211; szosowo &#8211; turystyczny<br />&nbsp; &nbsp; * Narcyz &#8211; męski, na kołach 26<br />&nbsp; &nbsp; * Romet Orion<br />&nbsp; &nbsp; * Orkan &#8211;<br />&nbsp; &nbsp; * Pasat &#8211; ulepszona wersja Waganta<br />&nbsp; &nbsp; * Pelikan<br />&nbsp; &nbsp; * Pelicancan<br />&nbsp; &nbsp; * Pionier &#8211; męski rower zbudowany na niewystępującym obecnie standardzie kół 22 cale<br />&nbsp; &nbsp; * Rekord 10 &#8211; męski, szosowo- turystyczny, na kołach 27 cali<br />&nbsp; &nbsp; * Meteor Sport<br />&nbsp; &nbsp; * Mosquito 1<br />&nbsp; &nbsp; * Mosquito 2<br />&nbsp; &nbsp; * Romet Mustang &#8211; pierwszy polski rower górski<br />&nbsp; &nbsp; * Rambler<br />&nbsp; &nbsp; * Sport &#8211; szosowy<br />&nbsp; &nbsp; * Super &#8211; wyścigowy, na importowanych podzespołach<br />&nbsp; &nbsp; * Sierra Nevada<br />&nbsp; &nbsp; * Slalom<br />&nbsp; &nbsp; * Sokół &#8211; najbardziej popularny składak w latach 70., tzw. &quot;rower komunijny&quot;<br />&nbsp; &nbsp; * Szarotka &#8211; damski rower zbudowany na niewystępującym obecnie standardzie kół 22 cale<br />&nbsp; &nbsp; * Traper Junior<br />&nbsp; &nbsp; * Touring 2<br />&nbsp; &nbsp; * Universal<br />&nbsp; &nbsp; * Wagant &#8211; popularny rower męski z tylną przerzutką<br />&nbsp; &nbsp; * Wezuwiusz - rower górski<br />&nbsp; &nbsp; * Wicher &#8211; wyścigowy rower torowy z tzw. ostrym kołem<br />&nbsp; &nbsp; * Wigry &#8211; składak<br />&nbsp; &nbsp; * Wigry 2 &#8211; składak<br />&nbsp; &nbsp; * Wigry 3 &#8211; składak<br /><br />Ciekawostki [edytuj]<br />Składak Romet Jubilat, częsty prezent komunijny<br /><br />&nbsp; &nbsp; * W okresie największej świetności w Romecie produkowano rocznie ok. 1 200 000 rowerów i 200 000 motorowerów.<br />&nbsp; &nbsp; * Za pośrednictwem Centrali Handlu Zagranicznego Universal rowery były eksportowane na Zachód.<br />&nbsp; &nbsp; * Rowery marki Romet były często wręczane młodzieży, przez rodziców chrzestnych, jako prezent podczas pierwszej komunii.<br />&nbsp; &nbsp; * Rowery marki Romet produkowane też były na eksport (wewnętrzny i zewnętrzny). Wszystkie rowery przeznaczone na eksport nosiły nazwę Universal. Stąd też można spotkać zarówno składaki marki Universal, jak i rowery miejskie i wyścigowe. Egzemplarze eksportowane najczęściej malowane były lakierem typu metallic, częściej występowały chromowane osłony przedniego widelca (zamiast białych, plastikowych) oraz posiadały pełne wyposażenie dostępne dla danego modelu.]]></description>
<pubDate>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</pubDate>
<comments>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</comments>
</item>
<item>
<title></title>
<link>http://www.pmppolmot.pun.pl/viewtopic.php?pid=39#p39</link>
<guid isPermaLink="false">39@http://www.pmppolmot.pun.pl</guid>
<description><![CDATA[Sokół - nazwa polskich motocykli produkowanych w latach 1934-1939 w Państwowych Zakładach Inżynierii (PZInż) w Warszawie, oraz w latach 1947-1950 w Państwowych Zakładach Samochodowych nr 2 w Warszawie &#8211; tylko Sokół 125. Nazwa ta pojawiła się po raz pierwszy dla oznaczenia motocykla turystycznego Sokół 600 RT, następnie w 1936 nazwano tak produkowany już ciężki motocykl CWS M111. Motocykle Sokół 1000 i 600 były najbardziej znanymi polskimi motocyklami przed wojną, stanowiły etatowe wyposażenie wojska. Tuż przed wojną wprowadzono jeszcze model Sokół 200, wyprodukowany w nielicznej serii.<br /><br />Modele [edytuj]<br />Sokół 1000 M111 (CWS M111) [edytuj]<br /><br />Sokół 1000 &#8211; motocykl polskiej konstrukcji produkowany w CWS.<br /><br />Silnik:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * typ: czterosuw chłodzony powietrzem<br />&nbsp; &nbsp; * liczba cylindrów: 2<br />&nbsp; &nbsp; * układ: widlasty<br />&nbsp; &nbsp; * pojemność skokowa: 995 cm&#179;, średnica x skok tłoka: 83 x 92<br />&nbsp; &nbsp; * stopień sprężania: 5:1<br />&nbsp; &nbsp; * moc maksymalna przy obr/min: 22 KM przy 4000 obr/min<br />&nbsp; &nbsp; * zasilanie: gaźnik Zenith MC 22<br />&nbsp; &nbsp; * smarowanie: pompą mechaniczną z ręcznym wspomaganiem lub obiegową.<br />&nbsp; &nbsp; * prądnica: Bosch RD lub Era RD 6V 45W<br />&nbsp; &nbsp; * akumulator: ZAT Tudor 6V 20 Ah<br />&nbsp; &nbsp; * zapłon bateryjny: rozdzielacz Bosch lub przerywacz Magnet z dwuiskrową cewką<br /><br />Sokół 1000 w Muzeum Historii Ursusa<br />Sokół 1000 w Muzeum Historii Ursusa<br />Sokół 1000 w Muzeum Historii Ursusa<br /><br />Przeniesienie napędu<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Silnik &#8211; sprzęgło: skośne koła zębate<br />&nbsp; &nbsp; * sprzęgło: wielotarczowe, mokre, sterowanie nożnie<br />&nbsp; &nbsp; * skrzynia biegów: trzystopniowa z ręczną zmianą<br />&nbsp; &nbsp; * napęd tylnego koła: łańcuch<br /><br />Podwozie<br /><br />&nbsp; &nbsp; * rama: podwójna, rurowa, zamknięta<br />&nbsp; &nbsp; * zawieszenie przednie: widelec trapezowy typu HD<br />&nbsp; &nbsp; * zawieszenie tylne: sztywne<br />&nbsp; &nbsp; * hamulce: bębnowe, mechaniczne także na kole wózka<br /><br />Wymiary<br /><br />&nbsp; &nbsp; * długość z wózkiem: 2270 mm<br />&nbsp; &nbsp; * szerokość z wózkiem: 800 mm<br />&nbsp; &nbsp; * wysokość z wózkiem: 1135 mm<br />&nbsp; &nbsp; * rozstaw osi: 1464 mm<br /><br />Masy<br /><br />&nbsp; &nbsp; * masa bez wózka: 270 kg<br />&nbsp; &nbsp; * masa z wózkiem: 375 kg<br />&nbsp; &nbsp; * dopuszczalna masa całkowita: 655 kg<br /><br />Pojemności<br /><br />&nbsp; &nbsp; * zbiornik paliwa: 20 l<br />&nbsp; &nbsp; * zbiornik oleju: 3 l<br /><br />Dane eksploatacyjne<br /><br />&nbsp; &nbsp; * prędkość maksymalna: 100 km/h<br />&nbsp; &nbsp; * zużycie paliwa: 7,5 l/100 km<br />&nbsp; &nbsp; * zużycie oleju: 0,3 l/100 km<br /><br />Inne:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * główny konstruktor: inż. Zygmunt Okołów<br />&nbsp; &nbsp; * konstruktor przyczepy bocznej: inż. Stanisław Panczakiewicz<br />&nbsp; &nbsp; * wyprodukowano: ok. 3400 sztuk<br />&nbsp; &nbsp; * cena: 4200 zł w 1935 r.<br /><br />Link zewnętrzny: Zdjęcia Sokoła 1000<br />Sokół 600 RT M211 [edytuj]<br />Sokół 600 w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie<br />Sokół 600 na paradzie wojskowej w Przemyślu<br /><br />Producent: Państwowe Zakłady Inżynierii, dawny adres: ul. Terespolska 34/36, Warszawa, Tel: 10-46-00<br /><br />Projekt i konstrukcja: inż. Tadeusz Rudawski<br /><br />Oznaczenie (SOKÓŁ 600RT M211):<br /><br />&nbsp; &nbsp; * 600 &#8211; od pojemności silnika (579 cm&#179;),<br />&nbsp; &nbsp; * R &#8211; Rudawski Tadeusz,<br />&nbsp; &nbsp; * T &#8211; turystyczny,<br />&nbsp; &nbsp; * M &#8211; motocykl,<br />&nbsp; &nbsp; * 2 &#8211; drugi projekt PZInż (M 111 &#8211; CWS jako pierwszy),<br />&nbsp; &nbsp; * 11 &#8211; oznaczenia rozwojowe.<br /><br />Produkowany w latach: 1935-1939. Prototyp opuścił Zakłady w: 1935 roku.<br /><br />Całkowita liczba wyprodukowanych egzemplarzy: około 1400 sztuk<br /><br />Stosowane gaźniki: Amal aż do modelu 1938 włącznie. Począwszy od roku 1939 zastosowano gaźnik firmy Graetzin. Po tej modyfikacji moc silnika wzrosła z 15 do 16 KM. Instalacja elektryczna, aż do modelu 1938 włącznie, oparta o system z Magdynem Millera, typ MC Miller Birmingham. Począwszy od nr. silnika 700, w 1939 roku motocykl został wyposażony w prądorozrusznik Bosch. Zmiany te zaznaczono w dołączonej do drugiego wydania instrukcji pt. Opis Motocykla i Wskazówki Obsługi ulotce z pouczeniem, co należy uczynić, aby uruchomić silnik w przypadku gdy model wyposażony został w prądnicę&#8211;zapalacz firmy Bosch i akumulator motocykla uległ wyładowaniu.<br /><br />Cena motocykla, podst.: 2 300,00 zł, cena wózka bocznego: 750,00 zł (czerwiec 1939)<br /><br />W celu wspierania rozwoju motoryzacji polskiej, władze skarbowe wprowadziły zasady premiowania przy zakupie pojazdów produkcji polskiej w wysokości 20% od ceny zakupu, w formie obniżenia podatku dochodowego.<br /><br />Dane techniczne motocykla:<br /><br />Silnik:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * jednocylindrowy, czterosuwowy, bocznozaworowy, chłodzony powietrzem<br />&nbsp; &nbsp; * Pojemność skokowa: 579 cm&#179;<br />&nbsp; &nbsp; * Średnica cylindra: 83 mm<br />&nbsp; &nbsp; * Skok tłoka: 106 mm<br />&nbsp; &nbsp; * Stopień sprężania: 4,75<br />&nbsp; &nbsp; * Moc max przy 3 800 obr/min: 16 KM<br />&nbsp; &nbsp; * Gaźnik: &#8222;Graetzin H26&#8221;<br />&nbsp; &nbsp; * Skrzynka biegów: trzybiegowa, wbudowana w blok<br />&nbsp; &nbsp; * Sprzęgło: korkowe, 5-tarczowe, mokre<br />&nbsp; &nbsp; * Napęd: łańcuch<br />&nbsp; &nbsp; * Rama: kołyskowa z rur stalowych<br />&nbsp; &nbsp; * Widelec: trapezowy z ciernymi amortyzatorami drgań i skrętu<br />&nbsp; &nbsp; * Hamulce: bębnowe, przód - ręczny, tył - nożny<br />&nbsp; &nbsp; * Koła: szprychowe, wymienne, 3 x 19<br />&nbsp; &nbsp; * Rozmiar ogumienia: 4,00 x 19<br />&nbsp; &nbsp; * Pojemność zbiornika paliwa: 15 l.<br />&nbsp; &nbsp; * Instalacja elektryczna: 6 V<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o Prądnica prądu stałego: zespolona Miller MC1 lub prądorozrusznik Bosch typ B142B(od nr.silnika 501) lub B145LS2 (od nr. silnika 1101)<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o akumulator: Z.A.T. 3R3, 6V 12Ah<br />&nbsp; &nbsp; * Zapłon: iskrownikowy lub bateryjny (od nr. silnika 501)<br />&nbsp; &nbsp; * Reflektor &#216; 170 mm: Firma A.Marciniak SA (d.adres: ul. Wronia 23, Warszawa)<br />&nbsp; &nbsp; * Zegarowy wskaźnik prędkości z amperomierzem: Firma E. Romer Lwów, POLSKA<br /><br />Wymiary :<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Rozstaw osi: 1430 mm<br />&nbsp; &nbsp; * Rozstaw kół z bocznym wózkiem: 1145 mm<br />&nbsp; &nbsp; * Całkowita długość: 2160 mm<br />&nbsp; &nbsp; * Całkowita szerokość bez wózka: 780 mm<br />&nbsp; &nbsp; * Całkowita szerokość z wózkiem: 1630 mm<br />&nbsp; &nbsp; * Prześwit: 145 mm<br />&nbsp; &nbsp; * Wysokość siodła od ziemi: 720 mm<br />&nbsp; &nbsp; * Ciężar motocykla: 170 Kg<br />&nbsp; &nbsp; * Ciężar wózka: 85 Kg<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zużycie paliwa na 100 km: 4 l.<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o Z wózkiem: 5,6 l.<br />&nbsp; &nbsp; * Zużycie oleju na 100 km: 0,1 &#8211; 1,2 l.<br />&nbsp; &nbsp; * Prędkość max bez wózka: 110 km/h<br />&nbsp; &nbsp; * Prędkość max z wózkiem: 90 km/h<br /><br />Najważniejsze osiągnięcia, nagrody i sukcesy motocykla &#8222;SOKÓŁ 600&#8221; w konkurencjach z udziałem innych motocykli świata:<br /><br />1936<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Konkurs piękności w Warszawie &#9472; I nagroda Grand Prix<br />&nbsp; &nbsp; * Raid Gwiaździsty w Łodzi &#8211; II nagroda w ogólnej klasyfikacji<br />&nbsp; &nbsp; * Gymkhana w Łazienkach w Warszawie &#9472; I nagroda<br />&nbsp; &nbsp; * Raid Szlakiem Marszałka Piłsudskiego. 1 500 km &#8211; I nagroda w kategorii solówek, II i III nagroda w kategorii motocykli z wózkiem<br />&nbsp; &nbsp; * Gymkhana Gordon&#8211;Bennett w pierwszym dniu &#8211; I i II nagroda, w drugim dniu &#9472; I, II i III nagroda<br />&nbsp; &nbsp; * Jazda Terenowa w Nadliwiu &#8211; I nagroda w ogólnej klasyfikacji, I i II w swojej kategorii, I i II w kategorii motocykli z wózkami.<br /><br />1937<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Pogoń za Czołgiem &#9472; I i II miejsce<br />&nbsp; &nbsp; * Raid Szlakiem Marszałka Piłsudskiego &#9472; I i II nagroda w kategorii solówek, I i II nagroda w kategorii motocykli z wózkiem<br />&nbsp; &nbsp; * Raid Motocyklowy przez Góry Świętokrzyskie &#8211; I, II, III i IV miejsca w ogólnej klasyfikacji<br />&nbsp; &nbsp; * Pierwszy Raid Tatrzański &#8211; I, II i III miejsca w ogólnej klasyfikacji<br />&nbsp; &nbsp; * Wyścig Terenowy w Nadliwiu &#8211; II miejsce w kategorii solówek, I i II miejsca w kategorii motocykli z wózkiem<br /><br />1938<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Pogoń za czołgiem &#9472; I nagroda<br />&nbsp; &nbsp; * 9&#8211;ty Raid Pierwszy Krok Motocyklowy &#9472; I nagroda<br />&nbsp; &nbsp; * Pierwszy Krok Motocyklowy dla niezrzeszonych &#9472; II nagroda w kategorii solówek, II nagroda w kategorii motocykli z wózkiem<br />&nbsp; &nbsp; * Motocyklowy Konkurs Piękności w Automobilklubie Polski &#9472; Wieka Nagroda<br />&nbsp; &nbsp; * Drugi Raid Tatrzański &#9472; I nagroda w ogólnej klasyfikacji; I, II i III nagroda w swojej kategorii<br />&nbsp; &nbsp; * Mały Raid Tatrzański &#9472; II nagroda w kategorii motocykli z wózkiem<br /><br />1939<br /><br />&nbsp; &nbsp; * 17 sierpnia 1939, ekipa w składzie: Inżynier Tadeusz Rudawski na motocyklu &#8222;Sokół 200&#8221;, pracownicy P.Z.Inż., Tadeusz Heryng i Józef Jakóbowski na dwóch motocyklach &#8222;Sokół 600&#8221;, zawodnik motocyklowy Józef Docha z pasażerem Jerzym Brendlerem na motocyklu &#8222;Sokół 600&#8221;, Nr silnika 1146 oraz piąty uczestnik Mieczysław Kubiak, na motocyklu &#8222;Sokół 600&#8221;, ścieżką dla pieszych, poprzez Kuźnice i Myślenickie Turnie, osiągnęli szczyt Kasprowego Wierchu (1988 metrów nad poziom morza).<br /><br />Źródła:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Folder reklamowy Państwowych Zakładów Inżynierii w Warszawie, wydanie czerwiec 1939,<br />&nbsp; &nbsp; * Opis motocykla i wskazówki obsługi motocykla Sokół 600, wydanie II, 1938 z poprawkami w 1939,<br />&nbsp; &nbsp; * Katalog części zamiennych Sokół 600, wydanie 1938<br /><br />Sokół 500 M311 [edytuj]<br /><br />Rok produkcji 1938, Państwowe Zakłady Inżynieryjne, Warszawa, Polska. Silnik górnozaworowy, dwuzaworowy, popychaczowy rozrząd, o pojemności 496 cm&#179; i mocy 18 lub 22 KM (w wersji RS), z pełnym obciążeniem rozwijał prędkość 125 km/h. Motocykl ten nie zdążył jednak wejść do produkcji seryjnej.<br />Sokół 200 M411 [edytuj]<br /><br />Dane techniczne<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Rama podwójna, zamknięta, z kształtowników stalowych o przekroju C,<br />&nbsp; &nbsp; * Zawieszenie przednie: widelec trapezowy z cierną amortyzacją,<br />&nbsp; &nbsp; * Zawieszenie tylne sztywne,<br />&nbsp; &nbsp; * Silnik jednocylindrowy, dwusuwowy o pojemności 199,2 cm3,<br />&nbsp; &nbsp; * Stopień sprężania: 6,5:1<br />&nbsp; &nbsp; * Moc: 7 KM przy 4000 obr./min.,<br />&nbsp; &nbsp; * Sprzęgło wielotarczowe, mokre,<br />&nbsp; &nbsp; * Skrzynka biegów o trzech przełożeniach, sterowana nogą,<br />&nbsp; &nbsp; * Wymiary (dł. / szer. / wys. / rozstaw osi): 2025 / 680 / 965 / 1315 mm,<br />&nbsp; &nbsp; * Masa własna: 101 kg,<br />&nbsp; &nbsp; * Prędkość maksymalna: 85 km / h,<br />&nbsp; &nbsp; * Zużycie paliwa: 3 l / 100 km.<br /><br />Sokół 125 [edytuj]<br />Sokół 125 w Muzeum Techniki w Warszawie<br /><br />Sokół 125 był pierwszym motocyklem skonstruowanym w Polsce po wojnie, a jego produkcję uruchomiono w 1947 w Państwowych Zakładach Samochodowych nr 2 w Warszawie. Nazwa Sokół nawiązywała do przedwojennych konstrukcji Państwowych Zakładach Inżynierii (PZInż). Opracowanie projektu rozpoczęło Centralne Biuro Techniczne, gdzie w warszawskim Wydziale Motocyklowym pod kierunkiem inż. Stefana Porazińskiego opracowano podwozie oparte na ramie z ciągnionych rur stalowych wzorowanej na motocyklu DKW RT125, ze sztywnym zawieszeniem tylnego koła i widelcem trapezowym w zawieszeniu przednim. W oddziale CBT w Bielsku zespół inż. Fryderyka Bluemke zaprojektował silnik S01 pojemności 125cm&#179;, wzorowany również na silniku DKW. Podwozia dla prototypowych motocykli wykonano w Czechowicach-Dziedzicach a silniki w Ustroniu. Początkowo zamierzano także produkcję Sokoła 125 zlokalizować na Górnym Śląsku, ostatecznie jednak ulokowano ją w PZS w Warszawie, zaś silniki S01 jako produkcję rozruchową wytwarzano przez kilka lat w Zakładach Metalowych we Wrocławiu-Zakrzowie.<br /><br />W 1950 zapadła decyzja o zakończeniu produkcji na rzecz rozwoju ilościowego i jakościowego modelu SHL M04.<br />Bibliografia [edytuj]<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zbigniew Otoczyński, Sokół 600 i 1000, WKiŁ, Warszawa 1999, ISBN 83-206-1292-6<br />&nbsp; &nbsp; * Jan Tarczyński, Polskie motocykle 1918-1945, The Polish motorcycle industry 1918-1945, Wyd. 3 rozsz., WKiŁ, Warszawa 2005, ss. 268+12. ISBN 83-206-1579-8<br />&nbsp; &nbsp; * Adam Jońca, Rajmund Szubański, Jan Tarczyński, Wrzesień 39 - Pojazdy Wojska Polskiego - barwa i broń, WKiŁ, Warszawa 1990, ss. 272. ISBN 83-206-0847-3<br />&nbsp; &nbsp; * Adam Jońca, Jan Tarczyński, Krzysztof Barbarski, Pojazdy w Wojsku Polskim 1918-1939, Polish Army Vehicles - 1918-1939, Wyd. AJaKS, Komisja Historyczna byłego Sztabu Głównego Polskich Sił Zbrojnych, Pruszków, Londyn 1995, ss. 403. ISBN 83-85621-57-1]]></description>
<pubDate>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</pubDate>
<comments>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</comments>
</item>
<item>
<title>ZETOR</title>
<link>http://www.pmppolmot.pun.pl/viewtopic.php?pid=38#p38</link>
<guid isPermaLink="false">38@http://www.pmppolmot.pun.pl</guid>
<description><![CDATA[Zetor - czeski producent ciągników rolniczych. Jest członkiem słowackiego HTC holding.<br /><br />Początki firmy [edytuj]<br /><br />Po II wojnie światowej w 1946 roku został zaprezentowany przez Zbrojovkę Brno prototyp ciągnika rolniczego Zetor 25 (nazwa &#8222;Zetor&#8221;, powstała przez połączenie pierwszej litery &quot;Zet&quot; od nazwy fabryki Zbrojovka i ostatnich liter słowa traktor - &quot;or&quot;).<br /><br />Zetor - Zbrojovka <br /><br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 15 (1948-1949)<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 25 (1946-1949)<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 25A i Zetor 25K (1949-1961)<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 25H<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 25T (1949-1954)<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 35 (1955-1960)<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor Super 50 (1960-1968)<br /><br />Zunifikowana rodzina ciągników I.<br /><br />Modernizacja 0 Lata 1960 - 1967<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 2011/2023<br /><br />Zetor 3011 z 1964 roku<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 3011/3013/3016/3045<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 4011/4016<br /><br />Modernizacja 1 Lata 1968 - 1972<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 2511<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 3511/3513/3611<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 4511/4611<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 5511/5545/5611/5645/5647<br /><br />Modernizacja 2 Lata 1972 - 1977<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 4712/4718<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 5711/5718/5745/5748<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 6711/6718/6745/6748<br /><br />Modernizacja 3 Lata 1977 - 1980<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 4911<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 5911/5945<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 6911/6945<br /><br />Modernizacja 4 Lata 1980 - 1984<br /><br />W porównaniu z poprzednimi, do tego czasu produkowanymi modelami ciągników Zetor UR I zostały dokonane następujące istotne zmiany: osadzenie kabiny na ciągniku na 4 silentblokach, ogrzewanie i wentylacja przez wentylatory w dachu kabiny, przednie światła zostały wbudowane w masce, zbiornik paliwa znajduje się po prawej stronie pod podłogą, wprowadzenie zawieszonych pedałów hamulca i sprzęgła Lata 1980 - 1984<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 5011/5045<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 6011/6045<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 7011/7045/7045 H<br /><br />Modernizacja 5<br />Zetor 7245<br /><br />Lata produkcji: 1984 - 1992<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 5211/5245<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 6211/6245<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 7211/7245/Zetor 7245 H<br /><br />Modernizacja 6 Lata produkcji: 1986 - 1992<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 7711/7745<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 7711T/7745T<br /><br />Model 92<br />Zetor 7340<br /><br />Lata produkcji: 1992 - 1999<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 3320/3340<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 4320/4340<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 5320/5340/5340 H<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 6320/6340/6340 H<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 7320/7340<br /><br />Super model 97 Zaprezentowane po raz pierwszy na targach Agritechnica'97 nowe ciągniki z serii UR 1, charakteryzują się nową panoramiczną kabiną bezpieczną ze skutecznym wyciszeniem i ulepszoną widocznością, nową maską silnika, napędem na 4 koła uruchamianym elektropneumatycznie oraz mokrymi hamulcami tarczowymi. W sprzedaży oferowana jest wersja o zwiększonej prędkości maksymalnej 40 km/h.<br />Zetor Super 5321<br /><br />Lata produkcji: 1997 - 2004<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 3321/3341<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 4321/4341<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 5321/5341<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 6321/6341<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 7321/7341<br /><br />Major<br /><br />Lata produkcji: 1999 - 2006<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 3320/3340<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 4320/4340<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 5320/5340<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 6320/6340<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 7320/7340<br /><br />Vineyard<br /><br />Lata produkcji: 1992 - 2005<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 5213<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 5243<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 5243T<br /><br />UR II, UR IV, Crystal, ZTS Martin [edytuj]<br /><br />Zunifikowana rodzina ciągników II została skonstruowana w Polsko-Czechosłowackim Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Ciągników w Brnie. Jej odpowiednikiem są ciągniki ciężkie produkowane przez ZM Ursus. Produkcja podzespołów do montażu tych ciągników została podzielona pomiędzy kooperantów i tak np: ZTS Martin produkował silniki, ZVL Považská Bystrica - przekładnie, ZPC Ursus Warszawa - tylne mosty, inny wyspecjalizowany producent produkował przednie mosty napędzane w rumuńskim Brasovie.<br /><br />Seria ta nagrodzona została złotym medalem na międzynarodowych targach w Brnie w 1970 roku. W roku 1968 zostały wdrożone do produkcji ciągniki Z 8011 - Z 12045 Crystal. Na początku lat osiemdziesiątych produkcja tych ciągników została przeniesiona do zakładów ZTS Martin na Słowacji.<br /><br />Lata produkcji:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 8011/8045<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 10011/10045<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 12011/12045<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 16045<br /><br />Lata produkcji:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 8111/8145<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 10111/10145<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 12111/12145<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 16145<br /><br />ZTS UR II C<br /><br />Modernizacja C polegała na: lepszym tłumieniu hałasu i wyposażeniu kabiny, która zapewniała również bardzo dobrą widoczność kierowcy; zsynchronizowane skrzynie biegów o prędkościach 25, 30, 35 km/h; mniejsze zużycie paliwa i oleju; większy rozmiar opon - hydrostatyczne sterowanie; automatyczna blokada mechanizmu różnicowego osi przedniej, lub blokada z kontrolą hydrauliczną.<br /><br />Deska rozdzielcza została wyposażona wskaźnik temperatury, ciśnienia oleju silnika, ładowania akumulatora, przełącznika przednich świateł, hamulca ręcznego, ciśnienia oleju w hydraulicznym obiegu wzmacniacza momentu, wskaźnik poziomu paliwa we właściwym i dodatkowym zbiorniku, poziomu płynu hamulcowego i zanieczyszczenia filtra powietrza.<br /><br />Łatwiejsza obsługa została poprawiona poprzez: podwieszone pedały, hydrauliczne sterowanie sprzęgłem i hamulcami, sterowanie hydrostatyczne, nowe teleskopowe, gazowe siłowniki drzwi i okien. Elektrohydrauliczne załączanie napędu przedniego mostu, wzmacniacza momentu, WOM-u i mechanizmu różnicowego osi przedniej. Komfort kierowcy w kabinie został poprawiony za pomocą dobrej wentylacji, ogrzewaniu oraz filtracji powietrza.<br /><br />Silniki Martin Diesel są 4 lub 6 cylindrowe, zasilane olejem napędowym, z bezpośrednim wtryskiem paliwa i chłodzeniem cieczą. Turbodoładowane silniki mają moc maksymalną 90, 100, 140, 160 KM. Specyficzne zużycie paliwa wynosi 235 g/kW/h dla doładowanych i 240 g/kW/h dla wolnossących. Zapas momentu obrotowego wynosi 14 i 20%.<br /><br />Zsynchronizowane skrzynie biegów mają 8 biegów do przodu w 2 zakresach i 4 do tyłu, które są pomnożone przez wzmacniacz momentu na 16 do przodu i 8 do tyłu. Ciągnik ZTS 16245 został wyposażony w skrzynię biegów, umożliwiającą jazdę z prędkością do 25 km/h, z 6 biegami w przód i 3 w tył (ze wzmacniaczem 12/6).<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor ZTS 8211/8245<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor ZTS 9211/9245<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor ZTS 10211/10245<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor ZTS 11211/11245<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor ZTS 12211/12245<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor ZTS 14245<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor ZTS 16245<br /><br />ZTS UR IV<br /><br />Zostały one wyposażone w 6-cylindrowe silniki Diesela z wtryskiem bezpośrednim, chłodzone cieczą. Modele 14345, 16345, 18345 są wyposażone w turbodoładowanie z kompresorem. Model 18345 jest także wyposażony w intercooler. Sprzęgło główne jest jednostopniowe, suche, operowane hydraulicznie. Wprowadzenie nowej 16/16 w pełni zsynchronizowanej skrzyni P 90.2 jest największą modernizacją w zakresie biegów roboczych. Odstęp pomiędzy poszczególnymi prędkościami biegów kształtuje się na poziomie 13 - 14 % (modele 11311, 11345, 12311, 12345). Skrzynia P 135.1 16/8 została przygotowana dla modeli 12345, 14345, 16345 i 18345. Odstęp pomiędzy poszczególnymi prędkościami biegów wynosi 20 %. Wszystkie modele są wyposażone w dwustopniowy wzmacniacz momentu, który podwaja liczbę biegów. Dźwignie zmiany biegów zostały zlokalizowane po prawej stronie. Dużą modyfikacją rodziny UR IV jest zwiększenie wydajności hydrauliki z 40 l/min do 68 l/min oraz zwiększenie siły podnoszenia w TUZ-ie II kategorii z 44 do 60 kN, III kategorii z 60 do 72 kN. TUZ z końcówkami hakowymi Walterscheida, pozwala na łatwe i szybkie zaczepianie maszyn.<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor ZTS 11311/11345<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor ZTS 12311/12345<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor ZTS 14345<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor ZTS 16445<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor ZTS 18345<br /><br />UR III [edytuj]<br /><br />Od roku 1972 trwały prace nad zupełnie nową zunifikowaną rodziną ciągników oznaczoną jako UR III, która miała od roku 1978 zastąpić produkcję ciągników UR I. Lecz prace nad tą serią przyhamowały z powodów finansowych.<br /><br />Seria ta została wdrożona do produkcji w 1991. W tym czasie w państwie czechosłowackim następowały tendencje do podziału na dwa państwa. Nastąpił podział majątków na czeski Zetor Brno (produkcja ciągników UR I) i słowacki ZTS Martin (produkcja ciągników UR II). Zetor chcąc wypełnić lukę w ofercie wprowadził do produkcji serię UR III.<br /><br />Lata produkcji:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 7540<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 8540<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 9540<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 10540<br /><br />Proxima [edytuj]<br />Zetor Proxima 7441<br /><br />Nowa rodzina ciągników lekkich (JRL) czyli Proxima miała swoją premierę na Techagro w 2004 roku. Zastąpiła ona znaną serię Super odziedziczając po niej skrzynie biegów (10x2, 12x12, 20x4) wraz z tylnymi mostami oraz kabiny. Największą innowacją w tych modelach są silniki spełniające normy ekologiczne (EURO II) pochodzące od serii Forterra. W 2008 Proxima przeszła face lifting: podnoszone maski umożliwiające lepszy dostęp do silnika podczas serwisowania i konserwacji, nowe oświetlenie w masce i na dachu kabiny poprawiające widoczność podczas pracy w nocy, pod prawą część kabiny przeniesiono akumulator, pojemność zbiornika paliwa zwiększono do 150 litrów, nowa podłoga kabiny z większą redukcją hałasu. Wprowadzono silniki spełniające normy emisji spalin EURO III, przedni most Carraro 20.16 o 20% większej nośności oraz przednie obciążniki z modelu Plus. W 2009 zmieniono nazewnictwo, umożliwiono montaż opon o szerszych rozmiarach, miejsce na rejestrację przeniesiono na tył dachu kabiny oraz wprowadzono model 90-konny.<br /><br />Lata produkcji: 2004 - nadal<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 5441<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 6441, 65<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 7441, 75<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 8441, 85<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor Proxima 95<br /><br />Proxima Plus [edytuj]<br />Zetor Proxima Plus 8541 z przednim TUZ<br /><br />W 2006 roku zaprezentowano na Międzynarodowych Targach Technologii Rolniczych TECHAGRO w Brnie nową serię Proxima Plus. Stanowią ją 3 modele z silnikami o mocach maksymalnych 80, 92, 101 KM. Największą zmianą w tej serii w stosunku do zwykłej Proximy jest nowa skrzynia przekładniowa z chłodnicą oleju, zsynchronizowana z rewersem i jednostopniowym wzmacniaczem momentu sterowanym elektrohydraulicznie o łącznej liczbie biegów 16/16. Zmieniono także dźwignie włączania biegów i rewersu. Nowa przednia oś Carraro 20.16 zapewnia zwiększoną nośność 4000 kg (modele z prędkością 40 km/h mają mokre hamulce w przednich kołach). Wzmocniono także oś tylną, której nośność wynosi teraz 5000 kg. WOM jest wyposażone w mokre 4-tarczowe sprzęgło przenoszące większa moc. Szybkości WOM to 540 i 1000. Podnośnik jest wyposażony w system typu Zetormatic. Pozostałe zmiany: to hydraulika zewnętrzna 6+1, nowy typ obciążników z mocowaniami wyposażonymi w zaczep, pojemnik na akumulator pod kabiną, nowe materiały we wnętrzu kabiny. W wyposażeniu opcjonalnym można zamówić przedni TUZ o udźwigu 2,5 tony oraz przedni WOM (+1000 / -1000 obr./min) przystosowany do prac przy dużych obciążeniach z mokrym 4-tarczowym sprzęgłem i wygodnym sterowaniem elektrohydraulicznym firmy Zuidberg. W 2008 roku Proxima Plus podobnie jak inne serie przeszła face lifting.<br /><br />Lata produkcji: 2006 - nadal<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 8541 85<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 9541 95<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 10541 105<br /><br />Forterra [edytuj]<br />Zetor Forterra 10641<br />Zetor Forterra 9641 po modernizacji w 2008 roku<br /><br />W 1998 roku poddano modernizacji serię UR III. Nowa zmodernizowana seria nosi nazwę Forterra. Wprowadzono: nową skrzynię biegów 24/18 z 3-stopniowym wzmacniaczem momentu obrotowego, elektroniczne sterowanie TUZ-em EHR firmy Bosch, wydajniejszą pompę hydrauliczną 60 lub 70 l/min, nowe przednie obciążniki. Zmieniono wnętrze oraz dach kabiny, stopniowym zmianom ulegała maska silnika. Zmodernizowano silniki oraz wprowadzono nowy firmy Same 1006.6W (110 KM) w 11641. W 2001 roku wprowadzono nowy model 11441 z własnym 110-konnym silnikiem, silnik Lamborghini zmieniono na doładowany 1000.6 WT1E (116 KM), zaś oznaczenie ciągnika na 11741. W 2007 roku zaprzestano montażu silnika 1000.6 WT1E z powodu niespełniania normy EURO III i wprowadzono własny 120-konny 1504 (11741 4C). W 2008 roku wprowadzono silniki spełniające normę EURO III nowe oświetlenie, zmieniono schodki kabiny na antypoślizgowe, przeniesiono akumulator pod kabinę, opcjonalnie można zamówić 205 litrowy zbiornik paliwa.<br /><br />Lata produkcji: 1998 - 2001 maska metalowa, od 2001 - maska plastikowa<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 8641<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 9641 95<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 10641 105<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 11441 115<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 11641<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 11741<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 11741 4C<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 12441 125<br /><br />Proxima Power [edytuj]<br />Zetor Proxima Power 95<br /><br />Najnowsza rodzina ciągników, która zadebiutowała w kwietniu 2008 roku podczas targów Techagro w Brnie. Modele serii Proxima Power są dłuższe o kilkanaście centymetrów od modeli rodziny Proxima. Stosowane są 4 cylindrowe turbodoładowane silniki zbliżone do modeli znanych z serii Proxima Plus o mocach maksymalnych od 82 do 101 KM, spełniające normę emisji spalin Tier 3. Jest to m.in. silnik o mocy maksymalnej 74 kW (100 KM). Ponadto posiadają nową skrzynię biegów typu Power Schuttle z 3-stopniowym wzmacniaczem momentu obrotowego pochodzącym z serii Forterra. Umożliwia ona zmianę kierunku jazdy bez użycia sprzęgła. Dysponuje łącznie 24 biegami zarówno do jazdy w przód jak i do tyłu. Cztery biegi synchronizowane można zmieniać bez wciskania sprzęgła nożnego a za pomocą przycisku sterującym sprzęgłem elektrycznym. Maxymalna prędkość wynosi 40 km/h. Pojemność zbiornika paliwa powiększono do 175 litrów. Maska silnika otwiera się do przodu, co ułatwia dostęp do chłodnicy i filtrów, WOM posiada regulację czasu załączania a wyjścia hydrauliczne zostały zaopatrzone w ociekacze oleju. W opcji ciągniki te mogą być wyposażone w przedni TUZ z WOM i nośnik obciążników. Sprzedaż rozpoczęła się na początku 2009 roku.<br /><br />Lata produkcji: 2008 - nadal<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 85<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 95<br />&nbsp; &nbsp; * Zetor 105]]></description>
<pubDate>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</pubDate>
<comments>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</comments>
</item>
<item>
<title>Ursus</title>
<link>http://www.pmppolmot.pun.pl/viewtopic.php?pid=37#p37</link>
<guid isPermaLink="false">37@http://www.pmppolmot.pun.pl</guid>
<description><![CDATA[Ursus to cała rodzina ciągników rolniczych produkowanych w Zakładach Mechanicznych Ursus.<br /><br />Najstarsze modele [edytuj]<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Ciągówka z lat 20.,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus C-45, pierwotnie LB-45, 33 kW (45 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus C-308 (ciągnik ogrodniczy).<br /><br />Pierwszy prototyp ciągnika rolniczego mającego zastąpić przestarzałego C-45, opracowano w 1957 roku. Był to Ursus C-325.<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Ursus C-325, 18,4 kW (25 KM) (1959-1963)<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus C-328, 20,6 kW (28 KM) (1963-1968)<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus C-330, 22,4 kW (30,5 KM) (1967-1987)<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus C-330M, ok. 22 kW (30 KM) (1986-1993)<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus C-335,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus C-335M.<br /><br />Model będący licencją czechosłowackiej firmy Zetor na ciągnik Zetor 4011 i jego kolejne modernizacje:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Ursus C-4011, 31 kW (42 KM) (1965-1970)<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus C-350,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus C-355,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus C-355M,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus C-360,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus C-360-3P,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus C-362.<br /><br />Ciągniki ciężkie [edytuj]<br /><br />W I połowie lat 60. dzięki porozumieniu rządów Polski i Czechosłowacji powstały w Brnie Polsko-Czechosłowacki Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Ciągników rozpoczął opracowywanie konstrukcji ciągnika, który miał stać się protoplastą całej rodziny ciągników ciężkich. Produkcja Ursusa C-385, który w Czechosłowacji był produkowany jako Zetor 8011, ruszyła w lipcu 1969 roku.<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Ursus C-385 55,8 kW (76 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus C-385A 55,8 kW (76 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus C-3110,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1201,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1204.<br /><br />Modernizacja A (1980):<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 902 55,2 kW (75 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 904 55,2 kW (75 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1002 74 kW (100 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1004 74 kW (100 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1212 82,4 kW (112 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1214 82,4 kW (112 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1604 110,5 kW (150 KM).<br /><br />Modernizacja B (M85):<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 912 57,1 kW (77,6 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 914 57,1 kW (77,6 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1012 70,5 kW (95,8 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1014 70,5 kW (95,8 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1222 84,8 kW (115,2 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1224 84,8 kW (115,2 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1614 111,5 kW (151,5 KM).<br /><br />Modernizacja M87 pojawiła się na taśmach montażowych w 1990 roku. W jej skład wchodzi 10 typów o mocach od 58,8 kW do 113,8 kW. Najważniejsze zmiany to wprowadzenie zsynchronizowanej skrzyni biegów, hydraulicznego sterowania sprzęgłem głównym z samoczynną regulacją luzu na pedale, możliwość wyposażenia na żądanie w przedni WOM i trójpunktowy układ zawieszenia, całkowicie nowa komfortowa kabina z zupełnie nowym ergonomicznym wyposażeniem: nowa deska rozdzielcza, sterowanie podnośnikiem i hydrauliką, wychylną kierownicą, podwieszonymi pedałami.<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 932,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 934,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1032,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1034,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1132,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1134,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1042,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1044,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1232,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1234,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1434,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1634,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1734,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1934.<br /><br />Najnowsze modele spełniające normy ekologiczne:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1154,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1654,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1674,<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 1954.<br /><br />Ciągniki licencyjne [edytuj]<br /><br />W latach 1968-1972 były prowadzone w biurze konstrukcyjnym prace nad nową, polską rodziną ciągników rolniczych o mocy 22-60 kW (prototypy z serii U). Prototypy, po badaniach w Polsce jak i granicą, uzyskały bardzo wysokie oceny. Niestety do seryjnej produkcji nigdy nie weszły, ponieważ dla &quot;Ursusa&quot; wybrano licencyjną drogę rozwoju. Firma Massey-Ferguson, której ciągniki były przedmiotem licencji zakupionej w 1974 roku przez Polskę, była zaliczana do największych producentów ciągników na świecie. Do produkcji w ZPC Ursus wybrano 12 modeli z 2 serii: pomostowej 200 i kabinowej 500. Montaż szkoleniowy ciągnika MF 235/2812, z części dostarczanych przez licencjodawcę, rozpoczęto dopiero po 5 latach od podpisanie kontraktu. Opóźnienia inwestycyjne wstrzymały uruchomienie produkcji pozostałych modeli ciągników, których sumaryczna liczba produkowanych w ZPC Ursus miała wynosić 100 000 ciągników rocznie:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * MF 235 28 kW (38 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * MF 255 i MF 3514 34,5 kW (47 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * MF 265 44 kW (60 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * MF 275 48,5 kW (66 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * MF 275 4WD 48,5 kW (66 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * MF 535 28 kW (38 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * MF 555 34,5 kW (47 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * MF 565 44 kW (60 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * MF 575 48,5 kW (66 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * MF 575 4WD 48,5 kW (66 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * MF 590 55,2 kW (75 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * MF 590 4WD 55,2 kW (75 KM).<br /><br />Ciągniki postlicencyjne.<br /><br />Po wygaśnięciu licencji, dokonano drobnych modernizacji, zmieniono system oznaczania modeli:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 2812 28 kW (38 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 3512 i Ursus 3514 35 kW (47 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 4514 i 4512 45 kW (66 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 5314 i 5312 53 kW (71 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 5714 57 kW (78 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 6014 i 6012 60 kW (82 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 6614 66 kW (92,5 KM).<br /><br />Ciągniki ogrodnicze:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 2802 28 kW (38 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 3502 35 kW (47 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 4502 45 kW (60 KM).<br /><br />Perkins &quot;Green Engine&quot;:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 3824 i 3822 38 kW (52 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 4824 i 4822 48 kW (65 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 5324 i 5322 54 kW (73 KM).<br /><br />Najnowsze modele spełniające normy ekologiczne:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 3702 36,9 kW (50 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 3724 i 3722 36,9 kW (50 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 4024 i 4022 40 kW (54 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 5024 50 kW (68 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 5524 55,5 kW (75 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 6024 60 kW (82 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 6824 68 kW (92,5 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 7524 74 kW (100 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 8024 81 kW (110 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 8034 81 kW (110 KM).<br /><br />Prototyp serii U<br /><br />Były to ciągniki rolnicze o układzie konstrukcyjnym głównych zespołów umożliwiającym zbudowanie zunifikowanej rodziny ciągników, zwłaszcza lekkich i średnich, tj. z silnikami dwu-, trzy- i czterocylindrowymi. Niewprowadzone do produkcji ze względu na zakup licencji:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * U-310 22 kW (30 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * U-510 33 kW (45 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * U-610 45 kW (60 KM),<br />&nbsp; &nbsp; * U-710 55 kW (70 KM).<br /><br />Inne prototypy :<br /><br />&nbsp; &nbsp; * C-342<br />&nbsp; &nbsp; * C-330-3P<br />&nbsp; &nbsp; * C-355P<br />&nbsp; &nbsp; * C-355D<br />&nbsp; &nbsp; * C-356<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 4504<br />&nbsp; &nbsp; * Ursus 6424]]></description>
<pubDate>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</pubDate>
<comments>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</comments>
</item>
<item>
<title>IKARUS</title>
<link>http://www.pmppolmot.pun.pl/viewtopic.php?pid=36#p36</link>
<guid isPermaLink="false">36@http://www.pmppolmot.pun.pl</guid>
<description><![CDATA[Ikarus to przedsiębiorstwo specjalizujące się w produkcji autobusów. Jego główna siedziba mieściła się w Budapeszcie na Węgrzech. Ikarus należał do 2006 roku do koncernu Irisbus.<br /><br />Historia [edytuj]<br /><br />W 1913 roku przedsiębiorstwo skupiło się głównie na budowaniu samochodów i podczas I wojny światowej miało ogromne zyski. W 1927 roku Ikarus wygrał międzynarodowy przetarg i dostarczył 60 krótkich autobusów. Ok. 1933 roku Ikarus zaczął mieć problemy finansowe, przez co przerwał produkcję wielu modeli pojazdów. W 1935 roku przedsiębiorstwo wznowiło produkcję i całkowicie funkcjonowało podczas II wojny światowej. 23 lutego 1949 roku Ikarus połączył się z producentem samolotów &quot;Ikarus Gép és Fémgyár Rt&quot;.<br /><br />W 1955 i 1956 roku nowe modele (Ikarus 620, 630 i 31) rozpoczęto sprzedawać w Chinach, Birmie oraz Egipcie. W 1962 roku Ikarus sprzedał za granicą 8'000 autobusów. W 1970 roku firma zajęła drugie miejsce na targach Expo w Monako. Dzięki tej nagrodzie pokazała swoją pozycję w Europie. W 1971 roku przedsiębiorstwo wyprodukowało swój 100'000. autobus, a z każdym rokiem transakcje były coraz większe. W 1973 roku koncern Ikarus stał się czwartym największym producentem na świecie, ale pojawił się problem braku surowców, przez co dostawy znacznie się opóźniały. Największym importerem Ikarusów były Niemcy, lecz po połączeniu NRD i RFN zyski spadły o 10%.<br /><br />W 1999 roku przedsiębiorstwo zostało przejęte przez francusko-włoski koncern Irisbus. W 2006 roku Irisbus sprzedał koncern Ikarusbus firmie Hungary's Müszertechnika. Müszertechnika podpisała kontrakt o powrocie w grudniu (w związku ze zdobyciem 100% udziałów firmy). Zakładał on współpracę między Renault-Iveco oraz węgierskim przemysłowcem Gaborem Szelesem. W 2002 roku Ikarus wyprodukował 18-metrową wersję autobusu napędzanego gazem ziemnym. Pojazdy te są powszechne głównie w przedsiębiorstwie &quot;Transmilenio Rapid Bus Mass Transit System in the Capital City of Bogota&quot;, znajdującym się w Kolumbii. Ikarus w 2007 roku postanowił zrezygnować z produkcji autobusów niskopodłogowych na Węgrzech (200-400 szt. na rok), w Rosji (1000-2000 szt. na rok) oraz w Chinach (10.000 szt. na rok).<br /><br />W 2006 roku Gary Urteaga, biznesmen z Peru, rozpoczął projekt dotyczący penetracji rynku Ameryki Łacińskiej przez autobusy marki Ikarus. To przedsięwzięcie zakłada produkcję autobusów napędzanych sprężonym gazem ziemnym w wersjach 8, 12 i 18-metrowych. Oferty zostały przyjęte przez przedsiębiorstwo &quot;Metropolitano Rapid Bus Transit System of the City of Lima in Peru&quot; w 2007 roku, a termin produkcji przypadł na lata 2008-2009. Rząd Wenezueli, z prezydentem Hugonem Chávezem Fríasem na czele, także jest zainteresowany kupnem ww. pojazdów na gaz ziemny.<br /><br />W 2010 roku oficjalnie ukazano opinii publicznej nowe modele Ikarusa produkowane wcześniej pod nazwą A.R.C. Nowe autobusy mają dorównywać standardom zachodnich autobusów, a nawet je przewyższać (obecność wi-fi).<br />Modele Ikarusa [edytuj]<br />Autobusy miejskie [edytuj]<br /><br />&nbsp; &nbsp; *<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 180 - 17 - metrowy przegubowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 190 - 11 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 194 - 12 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 196 - 18 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 211 - 8,5 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 246 - 12 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 252 - 11 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 260 - 11 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 261 - 12 - metrowy, wysokopodłogowy, przystosowany do ruchu lewostronnego<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 263 - 12 - metrowy, wysokopodłogowy, produkowany głównie na rynek NRD oraz ZSRR<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 266 - 12 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 271 - - wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 272 - 12 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 280 - 16,5 - metrowy przegubowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 281 - 16,5-metrowy, wysokopodłogowy, przystosowany do ruchu lewostronnego<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 282 - 18 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 283 - 18 - metrowy przegubowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 284 - 18 - metrowy przegubowy, średniopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 286 - 18 - metrowy przegubowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 293 - 22 - metrowy dwuprzegubowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 30 - 8,5 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 31 - 11 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 311 - 11 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 395 - - niskpodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 396 - 15 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 405 - 7,5 - metrowy midibus, średniopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 410 - 11,5 - metrowy, średniopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 411 - 11 - metrowy, niskopodłogowy, wyróżnia go brak tylnej szyby<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 412 - 12 - metrowy, niskopodłogowy, kontynuacja modelu 411<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 415 - 11,5 - metrowy, średniopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 416 - 12 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 417 - 17,5 - metrowy przegubowy, niskopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 435 - 18 - metrowy przegubowy, średniopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 436 - 18 - metrowy przegubowy, średniopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 480 - 12 - metrowy, średniopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 489 Polaris - 12 - metrowy, przystosowany do ruchu lewostronnego<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 554 - 11 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 556 - 12 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 601 - wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 630 - 11,5 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 66 - 12,5 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o V127.E1 - 12 - metrowy, niskopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o V134.01 - 13,4 - metrowy, niskopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o V187.02 - 18,75 - metrowy przegubowy, niskopodłogowy<br /><br />Trolejbusy [edytuj]<br /><br />Trolejbusy tej marki są produkowane od lat 80. XX wieku. Oznaczenia modeli trolejbusów to trójcyfrowe kody i na końcu litera T.<br /><br />&nbsp; &nbsp; *<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 260T - 11 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 280E - 16,5 - metrowy przegubowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 280T - 16,5 - metrowy przegubowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 411T - 11 - metrowy, niskopodłogowy, wyróżnia go brak tylnej szyby<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 412T - 12 - metrowy, niskopodłogowy, kontynuacja modelu 411T<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 415T - 11,5 - metrowy, średniopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 417T - 17,5 - metrowy przegubowy, niskopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 435T - 18 - metrowy przegubowy, średniopodłogowy<br /><br />Autobusy turystyczne [edytuj]<br /><br />&nbsp; &nbsp; *<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 150 - 12 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 210 - 8,5 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 211 - 8,5 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 212 - 8,5 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 214 - 8,5 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 216 - 9 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 238 - 11,5 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 250 - 12 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 253 - 12 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 255 - 11 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 256 - 11 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 258 - b/d<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 259 - 10 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 270 - 12 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 350 - 12 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 365 - 11 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 366 - b/d<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 386 - b/d<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 543 - 6,5 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 548 - 11 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 55 - 11,4 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 553 - 6,5 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 555 - 11 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 577 - 11 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 620 - 9 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 630 - 9,5 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 657 - 6,5/12 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 660 - 12 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 661 - 12 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 662 - 12 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 664 - 12 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 668 - 9 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 669 - 11 - metrowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o E15 - 9 - metrowy<br /><br />Autobusy Lotniskowe [edytuj]<br /><br />&nbsp; &nbsp; *<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 290 - 14 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 692 - 14 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o 695 - 17 - metrowy, wysokopodłogowy<br /><br />Seria EAG [edytuj]<br /><br />&nbsp; &nbsp; *<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o E13 - 8 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o E14 - 8 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o E15 - 9 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o E91 - 9 - metrowy, niskopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o E92- 9 - metrowy, wysokopodłogowy<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; o E94- 15 - metrowy, niskowejściowy]]></description>
<pubDate>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</pubDate>
<comments>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</comments>
</item>
<item>
<title>Fiat</title>
<link>http://www.pmppolmot.pun.pl/viewtopic.php?pid=35#p35</link>
<guid isPermaLink="false">35@http://www.pmppolmot.pun.pl</guid>
<description><![CDATA[FIAT, Fabbrica Italiana di Automobili Torino (pl. Włoska Fabryka Samochodów w Turynie) &#8211; włoski koncern motoryzacyjny, mający swą siedzibę w Turynie. Znany głównie z produkcji pod swoją marką popularnych samochodów osobowych i dostawczych.<br /><br />Historia i struktura koncernu [edytuj]<br /><br />Przedsiębiorstwo założyła w Turynie grupa przemysłowców, w tym Giovanni Agnelli. Stało się to 11 lipca 1899. Po przejęciu istniejącej manufaktury samochodowej w listopadzie 1899 rozpoczęli produkcję samochodów pod własną marką. Firma szybko się rozwijała. W swojej historii przejęła wiele firm samochodowych, z których część już nie działa.<br /><br />Współcześnie FIAT to nie tylko producent samochodów, ale także wielka grupa przemysłowa, która skoncentrowała swoją działalność na branży motoryzacyjnej. Koncern projektuje, produkuje i sprzedaje samochody, ciężarówki, autobusy, traktory, maszyny rolnicze, maszyny do robót ziemnych, silniki i komponenty motoryzacyjne, środki i systemy produkcji, w przeszłości także samoloty. Grupa rozwinęła także sieć usług dla przedsiębiorstw oraz usług związanych z branżą motoryzacyjną.<br /><br />W skład grupy wchodzą:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * FIAT Auto - samochody osobowe i dostawcze<br />&nbsp; &nbsp; * CNH Global - maszyny rolnicze (pod marką New Holland) i budowlane<br />&nbsp; &nbsp; * Iveco - ciężarówki, samochody dostawcze i autobusy (pod marką Irisbus)<br />&nbsp; &nbsp; * Ferrari i Maserati - luksusowe samochody sportowe<br />&nbsp; &nbsp; * Jeep i Dodge - Samochody ciężarowo-terenowe<br />&nbsp; &nbsp; * Magneti Marelli - komponenty motoryzacyjne<br />&nbsp; &nbsp; * Comau - sprzęt i systemy produkcyjne<br />&nbsp; &nbsp; * Teksid - wyroby metalurgiczne<br />&nbsp; &nbsp; * Business Solutions - usługi<br />&nbsp; &nbsp; * Itedi - wydawnictwo i komunikacja<br />&nbsp; &nbsp; * Zastava - serbska firma motoryzacyjna<br />&nbsp; &nbsp; * Chrysler - Auta klasy średniej, luksusowe i sportowe.<br />&nbsp; &nbsp; * FPT - Silniki dla przemysłu motoryzacyjnego, okrętowe, agregaty prądotwórcze, itp. <a href="http://www.fptpowertrain.com/eng/home.htm" target="_blank" rel="nofollow">http://www.fptpowertrain.com/eng/home.htm</a><br /><br />Koncern ma swoje główne fabryki we Włoszech i Brazylii, a także w Polsce - przedsiębiorstwo Fiat Auto Poland. Do grupy FIAT należą także marki Alfa Romeo, Ferrari, Lancia, Maserati, Irisbus i Iveco. Nie sprzedaje się już samochodów pod takimi markami należącymi do koncernu, jak: Autobianchi, Innocenti i Officine Meccaniche (OM).<br /><br />FIAT Auto wspólnie z koncernem PSA Peugeot Citroën jest współwłaścicielem trzech fabryk samochodów dostawczych i bazujących na nich modeli osobowych. W 1978 r. powstała spółka Sevel Sud, która w 1981 r. uruchomiła fabrykę samochodów dostawczych w Val di Sangro we Włoszech. Powstają w niej modele Fiat Ducato, Citroën Jumper i Peugeot Boxer. Od 1994 r. działa spółka Sevel Nord w Hordain koło Valenciennes we Francji. Produkuje się tam dostawcze modele Citroën Jumpy i Peugeot Expert oraz znacznie mniejsze liczby modelu Fiat Scudo. Obok dostawczych powstawały i powstają modele osobowe klasy van: Citroën Evasion, Citroën C8, Peugeot 806, Peugeot 807, oraz znacznie mniej liczne modele Fiat Ulysse oraz Lancia Zeta i Lancia Phedra. W listopadzie 2007 roku w Bursie w Turcji te dwa koncerny wspólnie z firmą Tofaş uruchomiły produkcję lekkich samochodów dostawczych Fiat Fiorino, Citroën Nemo i Peugeot Bipper oraz ich odmian osobowych.<br />Kalendarium [edytuj]<br /><br />&nbsp; &nbsp; * 11 lipca 1899 roku w Palazzo Bricherasia podpisano akt założycielski &quot;Societ&#224; Anonima Fabbrica Italiana di Automobili&quot; w Turynie. Trzydziestu udziałowców wniosło kapitał o wysokości 800 000 lirów. W radzie nadzorczej zasiadł między innymi Giovanni Agneli, który wkrótce potem bardzo aktywnie włączył się w rozwój przedsiębiorstwa. Firma przejęła istniejacy warsztat braci Ceirano. Od listopada 1899 wyprodukowano 8 sztuk modelu 3 1/2 HP w fabryce przy ulicy Corso Dante 35 w Turynie. Miała ona powierzchnię 12.000 metrów kwadratowych i pracowało w niej 120 osób. Model &quot;3 1/2 HP&quot;, miał dwa/trzy siedzenia w układzie vis-&#224;-vis. Ciekawostka: model &quot;3 1/2 HP&quot; nie miał jeszcze biegu wstecznego.<br />&nbsp; &nbsp; * 1900 produkcja samochodów wyniosła 30 sztuk.<br />&nbsp; &nbsp; * 1901 produkcja samochodów wyniosła około 300 sztuk.<br />&nbsp; &nbsp; * 1902 produkcja samochodów wyniosła około 350 sztuk. Dziewięć samochodów FIAT wzięło udział w pierwszym Giro d'Italia Automobilistico i wszystkie dojechały do mety. W 1902 roku zaprezentowano po raz pierwszy &quot;Fiata 24 HP Corso&quot;, pierwszy model przeznaczony do udziału w wyścigach. Vincenzo Lancia wygrał na nim odcinek górski Sass-Superga. Giovanni Agnelli w Fiacie 8 HP ustanowił rekord w czasie drugiego Giro d'Italia Automobilistico.<br />&nbsp; &nbsp; * 1906 FIAT zatrudniał już 2500 pracownikow i eksportował dwie trzecie swojej produkcji. FIAT zdobył znaczne udziały w rynku amerykańskim i przejął we Włoszech zakłady &quot;Ansaldi&quot;, w których produkowane były lekkie pojazdy czterocylindrowe. Vincenzo Lancia wygrał Milan Coppa d'Oro, a Mathis w FIAT 40 HP wygrał Herkomer Cup Gold Plaque.<br />&nbsp; &nbsp; * 1908 wyprodukowano 1800 egzemplarzy nowego modelu FIAT 1 Fiacre. Był on przeznaczony do transportu publicznego i używano go w Nowym Jorku, Londynie, Paryżu i wielu innych miastach. To pierwszy samochód, w którym FIAT zastosował układ silnika &quot;barca&quot; ze zintegrowaną skrzynią biegów.<br />&nbsp; &nbsp; * 1910 FIAT całkowicie zmienił swoją ofertę, wprowadzając modele Tipo 1, 2, 3, 4, 5 i 6, w których po raz pierwszy zostały zamontowane akumulatory. &quot;Tipo 3&quot;, znany też jako &quot;20-30 HP&quot;, posiadał również opatentowany przez Fiata uniwersalny system rozrządu. Podczas wyścigów FIAT wygrał Puchar RAC w Hiszpanii oraz ustanowił wiele rekordów przejechanej odległości w Los Angeles, Atlancie, Narbeth i w Argentynie. Produkcja samochodów wyniosła 1780 sztuk.<br />&nbsp; &nbsp; * 1911 FIAT skonstruował model &quot;300 HP Record&quot;, specjalnie żeby pobić światowy rekord szybkości. Jego silnik o pojemności 28353 cm&#179; miał moc 290 KM. Prowadzony przez Pietro Bordino w Brooklands I w Saltburn w 1911 roku osiągnął prędkość 200 km/h, a w 1912 na Long Island 290 km/h.<br />&nbsp; &nbsp; * 1912 Rok 1912 był rokiem modelu Zero, znanego też jako &quot;12/15 HP&quot;, pierwszego małolitrażowego samochodu produkowanego masowo. Wyprodukowano ok. 2000 egzemplarzy tego modelu. W 1915 roku wyposażono go w instalację elektryczną. Był to jednocześnie ostatni rok jego produkcji. W 1912 roku założono też FIAT Lubricants Company, a w Rosji otwarto pierwszy oddział produkujący części zamienne.<br />&nbsp; &nbsp; * 1915 wyprodukowano ok. 1000 modeli &quot;FIAT 501&quot;. Prawie wszystkie trafiły do Armii Królewskiej. Wraz z tym modelem FIAT porzucił układ silnika &quot;barca&quot;. &quot;FIAT 501&quot; miał tylną kanapę, na której mogły siedzieć wygodnie trzy osoby.<br />&nbsp; &nbsp; * 1919 opracowany przez zespół pod kierownictwem Carlo Cavalli, model 501 stał się wielkim sukcesem. Na świecie sprzedano 45000 egzemplarzy. Konwój 23 ciężarówek &quot;FIAT 15 Ter&quot; ustanowił rekord przejeżdżając jako pierwsza grupa samochodów Saharę. Na liczącej trzy tysiące kilometrów trasie nie było problemów technicznych.<br />&nbsp; &nbsp; * 1920 senator Agnelli został prezesem FIAT. Odwiedził w tym roku także zakłady Forda w Ameryce, co przekonało go, że produkcja taśmowa jest jedynym sposobem na obniżenie wysokich cen samochodów. Ciekawostka techniczna: FIAT wprowadził czterobiegową skrzynię biegów, co umożliwiło pokonywanie wzniesień o nachyleniu 28%. Produkcja samochodów wyniosła 14314 sztuk.<br />&nbsp; &nbsp; * 1922 fabryka &quot;Il Lingotto&quot; została otwarta. Miała ona powierzchnię 153000 metrów kwadratowych i pięć pięter, a na dachu futurystyczny tor próbny. Spośród wielu modeli tam wyprodukowanych wyróżnia się luksusowy Fiat 519. Miał on sześciocylindrowy silnik o pojemności 4766 centymetrów sześciennych, hamulce zamontowane na wszystkich kołach oraz kierownicę o regulowanej wysokości i nachyleniu. Silnik posiadał zawory stosowane w sportowych modelach FIAT.<br />&nbsp; &nbsp; * 1925 fabrykę powiększono do powierzchni 350.000 metrów kwadratowych. Model 509, pierwszy mały samochód FIAT produkowany na skalę masową, został właśnie w tym roku zaprezentowany na Pokazie Samochodowym w Mediolanie. Jego cena wahała się od 16000 do 25000 lirów. Do wyboru były trzy wersje: &quot;Sportive&quot;, &quot;Taxi&quot; i &quot;Commerciale&quot;. Wprowadzenie tego modelu zbiegło się w czasie z założeniem przedsiębiorstwa finansowego SAVA.<br />&nbsp; &nbsp; * 1927 powstał Fiat 520. Miał on sześciocylindrowy silnik o pojemności 2244 centymetrów sześciennych z zapłonem akumulatorowym. W modelu 806 Corsa Pietro Bordino wygrał Monza Grand Prix. Rok później FIAT jako pierwszy producent samochodów na świecie zaczął stosować aluminium do produkcji głowic cylindrów.<br />&nbsp; &nbsp; * 1930 produkcja samochodów Fiat we Włoszech wyniosła około 35000 sztuk.<br />&nbsp; &nbsp; * 1932 trzybiegowy model 508, znany też jako &quot;Balilla&quot;, został po raz pierwszy zaprezentowany w 1932 roku i wkrótce stał się najpopularniejszym w historii modelem FIAT. Podstawowa wersja kosztowała 10000 lirów i miała czterocylindrowy silnik oraz hamulce hydrauliczne. Silny i solidnie zbudowany, &quot;508 Balilla&quot; zyskał wśród użytkowników przydomek &quot;minimum charge&quot; z powodu wyjątkowo niskiego zużycia paliwa (8 litrów na 100 km).<br />&nbsp; &nbsp; * 1934 na Pokazie Samochodowym w 1934 roku zaprezentowano po raz pierwszy czterobiegową wersję &quot;FIAT Balilla&quot;. Trzy miesiące później dostępne były też dwie nowe wersje: roadster Spider i kabriolet Torpedo. W sumie wyprodukowano 113000 egzemplarzy tego modelu.<br />&nbsp; &nbsp; * 1935 wprowadzony na rynek w 1935 roku &quot;FIAT 150&quot; zwieńczył lata badań nad stosowaniem karoserii aerodynamicznych. Model ten miał silnik sześciocylindrowy.<br />&nbsp; &nbsp; * 1936 pojawił się &quot;FIAT 500&quot;, wkrótce nazwany &quot;Topolino&quot; (Myszka Miki), najmniejszy masowo produkowany samochód na świecie. W latach 1936-1955 wyprodukowano ponad 510000 egzemplarzy tego modelu. Jego zaokrąglone linie zerwały z tradycyjną karoseria w kształcie pudełek. W 1936 roku rozpoczęto też prace przy budowie fabryki Mirafiori w Turynie.<br />&nbsp; &nbsp; * 1938 &quot;FIAT 508c Mille Miglia&quot; został pokazany po raz pierwszy w 1938 roku. Był to pierwszy model FIAT o ciągłej linii bocznej. W swojej pierwszej trasie pobił rekord, pokonując 1620 km ze średnią prędkością 112 km/h.<br />&nbsp; &nbsp; * 1939 otwarto fabrykę Mirafiori. Zajmowała ona powierzchnię ponad miliona metrów kwadratowych (z tego 300 000 pod dachem) i pracowało w niej na dwie zmiany 22000 osób. W tym samym roku wprowadzono na rynek &quot;FIAT 1100 Musone&quot;.<br />&nbsp; &nbsp; * 1945 zmarł senator Giovanni Agnelli.<br />&nbsp; &nbsp; * 1948 na Pokazie Samochodowym w Genewie w 1948 roku zaprezentowano &quot;FIAT 500 B&quot;. W Turynie pokazano z kolei model &quot;Belvedere Giardinetta&quot;, wielozadaniowy samochód dla czterech osób. Jego wnętrze było wykończone metalem i drewnem.<br />&nbsp; &nbsp; * 1949 modele &quot;500 C&quot;, 1100 E, &quot;1500 E&quot; zostały zaprezentowane w roku 1949. W modelu &quot;1100 E&quot; zastosowano po raz pierwszy zsynchronizowany drugi bieg. W modelu &quot;500 C&quot; zainstalowane były takie urządzenia jak wewnętrzne ogrzewanie, czy system odmrażania szyb.<br />&nbsp; &nbsp; * 1950 pojawił się pierwszy powojenny model Fiat 1400. Przyniósł on ze sobą nową stylistykę i technologię. Wentylacja i ogrzewanie były montowane jako wyposażenie seryjne.<br />&nbsp; &nbsp; * 1951 debiut samochodu terenowego Fiat Campagnola nastąpił w 1951 roku w Bari Fiera del Levante. Model ten produkowany był także w wersji wojskowej, jako &quot;AR 51&quot; i napędzany był zamontowanym z przodu silnikiem o pojemności 1901 centymetrów sześciennych; miał on też napęd na cztery koła oraz rozrząd wysokich i niskich obrotów. W 1952 roku Campagnola pobił rekord świata przejeżdżając Afrykę z północy na południe w czasie 11 dni, 4 godzin i 54 minut.<br />&nbsp; &nbsp; * 1952 w Genevie na Pokazie Samochodowym FIAT zaprezentował model 8V, dwuosobowy roadster o zawansowanej dynamice. Miał on niezależne zawieszenie na każdym z czterech kół. Wtedy też przedstawiono modele 1900 i &quot;1900 Granluce&quot;, w których po raz pierwszy zastosowano automatyczny rozrząd.<br />&nbsp; &nbsp; * 1953 &quot;FIAT 1400 Diesel&quot;. W tym modelu po raz pierwszy zastosowano silnik Diesel.<br />&nbsp; &nbsp; * 1955 na Pokazie Samochodowym w Genevie zaprezentowano Fiata 600, mały samochód z montowanym z tyłu dużym silnikiem i niezależnym zawieszeniem wszystkich czterech kół. Do 1960 roku wyprodukowano ponad 950000 egzemplarzy tego modelu, część w powiększonej wersji &quot;Multipla&quot;. Na licencji wyprodukowano dalsze ponad trzy miliony egzemplarzy.<br />&nbsp; &nbsp; * 1955 Powstała firma Autobianchi w Mediolanie, utworzona przy pomocy finansowej trzech przedsiębiorstw motoryzacyjnych: FIAT, Pirelli i Bianchi. Pierwszy samochód pod nową nazwą Autobianchi zakłady wyprodukowały w 1957 r. Był to model napędzany na przednie koła.<br />&nbsp; &nbsp; * 1957 FIAT zaprezentował model Nuova 500, w którym montowano dwucylindrowy silnik chłodzony powietrzem. W 1960 roku pojawił się model &quot;500 Estate&quot;, pierwowzór późniejszego stylu Station Wagon. Do roku 1975, gdy zakończono jego montaż, taśmy produkcyjne opuściło 3678000 egzemplarzy tego modelu.<br />&nbsp; &nbsp; * 1959 wprowadzono na rynek FIAT 1800 (wersje saloon i estate) oraz &quot;FIAT 2100&quot;. W modelach tych zamontowane były między innymi zsynchronizowane skrzynie biegów oraz belki przeciwzgnieceniowe.<br />&nbsp; &nbsp; * 1961 FIAT zaprezentował modele 1300 i 1500, które charakteryzowały się nową stylistyką nadwozia i rozwiązaniami technicznymi, w skład których wchodziły dwa silniki o mocy 65 i 72 KM. Modele produkowano w wersjach &quot;1800 B&quot;, 2300 i &quot;2300 S coupe&quot;.<br />&nbsp; &nbsp; * 1964 model 600 znalazł swojego następcę - dwudrzwiowego Fiata 850. Był on wyposażony w czterocylindrowy silnik chłodzony wodą oraz niezależne zawieszenie. Wyprodukowano 2865800 egzemplarzy tego modelu.<br />&nbsp; &nbsp; * Podpisanie umowy licencyjnej z Polską na produkcję modelu Fiat 125 w FSO w Warszawie. Produkcję uruchomiono w 1967 roku.<br />&nbsp; &nbsp; * 1966 Giovanni Agnelli II został nowym prezesem przedsiębiorstwa. W tym samym roku na Pokazie Samochodowym w Turynie zaprezentowano roadster Dino Spider, którego silnik był wzorowany na silniku Ferrari o tej samej nazwie.<br />&nbsp; &nbsp; * 1967 Fiat 124 uzyskał tytuł Samochodu Roku. Był to pojazd przeznaczony dla pięciu osób i zamontowano w nim całkiem nowy silnik o pojemności 1200 centymetrów sześciennych. Produkowano go także w wersjach estate i roadster. Ta ostatnia została zaprojektowana przez Pininfarinę i miała czterocylindrowy silnik o pojemności 1438 centymetrów sześciennych. Warto też odnotować powstanie zaprojektowanej przez Bertone czteroosobowej wersji Dino Coupe.<br />&nbsp; &nbsp; * 1968 FIAT osiągnął poziom rocznej produkcji około półtora miliona egzemplarzy, z których 542000 były eksportowane. W tym samym roku zaprezentowano modele 850 Special, &quot;850 Sport&quot;, &quot;Coupe&quot; i &quot;Roadster&quot;, &quot;500 Lusso&quot;, 124 i &quot;125 Special&quot;. Magneti Marelli opracował zapłon elektroniczny. To nowe rozwiązanie techniczne zostało wykorzystane w FIAT Dino i w &quot;Dino&quot;. Na pokazie w Turynie FIAT przedstawił swój prototyp &quot;City-Taxi&quot;, w którym wykorzystano 15 patentów.<br />&nbsp; &nbsp; * 1969 FIAT zainwestował na południu Włoch ponad 300 miliardów lirów oraz przejął Lancię i zakupił 50% Sefac-Ferrari. Zakres modeli FIAT został rozszerzony o 128, pierwszy samochód z napędem na przednie koła oraz Fiat 130, który zajął najwyższe miejsce w swojej klasie. W tym samym roku zaprezentowano FIAT Dino Coupe 2400.<br />&nbsp; &nbsp; * 1970 Fiat 128 uzyskał tytuł Samochodu Roku. Produkowano go w wersjach dwu- i czterodrzwiowej. Rozpoczęła się produkcja licencyjnych modeli Fiata w Rosji, w fabryce WAZ o powierzchni ponad 1455000 metrów kwadratowych.<br />&nbsp; &nbsp; * 1971 zaprezentowano następcę Fiata 850, model 127, który stał się wielkim sukcesem zarówno na rynku włoskim, jak i za granicą. Uzyskał on rok później tytuł Samochodu Roku. W maju 1974 z taśmy zjechał milionowy egzemplarz tego modelu.<br />&nbsp; &nbsp; * 1972 FIAT zaprezentował swój nowy mały samochód, Fiat 126 oraz modele X1/9, &quot;124 Abarth Rally&quot; oraz stworzonego specjalnie dla wymagających klientów FIAT-a 132. Ten ostatni występował w trzech wersjach: normal, special (obie z silnikiem 1600) i 1800 special. Wersja special była pierwszym samochodem, w którym lusterka boczne znajdowały się w wyposażeniu seryjnym.<br />&nbsp; &nbsp; * 1973 powstała firma Fiat Automóveis z siedzibą w Betim w Brazylii.<br />&nbsp; &nbsp; * 1975 z połączenia działów produkcji samochodów ciężarowych kilku przedsiębiorstw, w tym Fiat Veicoli Industriali, Lancia Veicoli Industriali, Unic i Magirus-Deutz AG (KHD), powstało przedsiębiorstwo Iveco. Fiat miał 80% akcji spółki.<br />&nbsp; &nbsp; * 1975 FIAT przejął brazylijską filię firmy Alfa Romeo.<br />&nbsp; &nbsp; * 1976 9 lipca firma Fiat Automóveis rozpoczęła w Betim produkcję modelu Fiat 147.<br />&nbsp; &nbsp; * 1978 zaprezentowano model Ritmo (Strada), na którego długiej liście wyposażenia opcjonalnego znajdowała się między innymi klimatyzacja oraz trzybiegowa automatyczna skrzynia biegów. Wprowadzenie w fabrykach Rivalta i Cassina (lub Cassino) pierwszego na świecie zrobotyzowanego systemu produkcji zrewolucjonizowało metody montażu.<br />&nbsp; &nbsp; * 1979 powstanie FIAT Auto S.A., który połączył marki FIAT, Lancia, Autobianchi, Abarth i Ferrari.<br />&nbsp; &nbsp; * 1980 FIAT wprowadził na rynek nowy mały samochód, Fiata Pandę, nazwanego tak na cześć symbolu WWF. Jego nadwozie zostało zaprojektowane przez Giugiaro i kryło jeden z dwóch silników: dwucylindrowy chłodzony powietrzem o pojemności 650 centymetrów sześciennych lub chłodzony wodą czterocylindrowy o pojemności 900 centymetrów sześciennych.<br />&nbsp; &nbsp; * 1980 FIAT przejął pozostałe 20% akcji firmy Iveco przejmując nad nią pełną kontrolę.<br />&nbsp; &nbsp; * 1981 ruszyła produkcja modeli dostawczych w fabryce Sevel Sud. FIAT zaprezentował w maju tego roku model Argenta. Miał on zastąpić model 132 i występował w wersjach z jednym z trzech silników: benzynowym 1600, benzynowym 2000 z elektronicznym zapłonem i diesel 2500. Drugi z tych modeli został przedstawiony na Pokazie Samochodowym w Turynie w 1982 roku.<br />&nbsp; &nbsp; * 1983 Przejęcie od państwa włoskiego akcji firmy Alfa Romeo.<br />&nbsp; &nbsp; * 1983 Fiat Uno zaprojektowane przez Giugiaro wszedł do produkcji we Włoszech.<br />&nbsp; &nbsp; * 1983 na Pokazie Samochodowym we Frankfurcie przedstawiono model Fiat Regata. Występował on w szerokim zakresie wersji: &quot;Regata 70&quot; z silnikiem benzynowym 1300, &quot;Regata 85&quot; z silnikiem benzynowym 1500, Regata 100 z silnikiem benzynowym 1600 i Regata Diesel 1700. Co więcej, model 70 był dostępny z trzema zestawami wyposażenia: &quot;Base&quot;, &quot;Super&quot;, i &quot;E.S.&quot;. Ostatni miał silnik o zmniejszonym zużyciu paliwa w cyklu miejskim.<br />&nbsp; &nbsp; * 1984 Fiat Uno został zaprezentowany na konferencji prasowej w Cape Canaveral oraz dostał tytuł Samochodu Roku 1983&quot; (COTY - car of the year). Wyposażony został w silnik Fire opracowany i produkowany w fabryce Termoli. W całej historii FIAT model Uno został sprzedany w największej liczbie egzemplarzy.<br />&nbsp; &nbsp; * 1985 nowością roku był Fiat Croma, dostępny w pięciu różnych wersjach z silnikami benzynowymi od 1600 do 2000, z silnikiem diesel 2500 lub turbodiesel 2400. W 1988 roku wprowadzono jeszcze wersję turbodiesel 2000 z bezpośrednim wtryskiem.<br /><br />W tym samym roku otwarto też fabrykę &quot;Termoli 3&quot;, wówczas najnowocześniejszą fabrykę samochodową na świecie.<br /><br />&nbsp; &nbsp; * 1988 w roku prezentacji Fiat Tipo zdobył tytuł Samochodu Roku 1989. Był on dostępny w dwóch wersjach wyposażenia, Base i Digit oraz z pięcioma silnikami: trzema benzynowymi i dwoma diesel. Pięć lat później wprowadzono także dwudrzwiową wersję 2.0 z szesnastoma zaworami.<br />&nbsp; &nbsp; * 1990 w lutym zaprezentowano opartego na Tipo rodzinnego Fiata Tempra. Miał on do wyboru dwa silniki: 1300 i 1600 z katalizatorem. Później pojawiła się wersja z silnikiem 1800 lub 2000 z elektronicznie sterowanym wtryskiem. W wyposażeniu opcjonalnym dostępna była czterobiegowa, sterowana elektronicznie automatyczna skrzynia biegów.<br />&nbsp; &nbsp; * 1991 zaprezentowano następcę modeli 500 i 126, Fiata Cinquecento. Do wyboru były dwa silniki: dwucylindrowy 704 i czterocylindrowy 903.<br />&nbsp; &nbsp; * 1992 28 maja 1992 roku na bazie Fabryki Samochodów Małolitrażowych (FSM) w Bielsku-Białej i Tychach powstała firma Fiat Auto Poland z 90% udziałem &quot;FIAT Auto&quot;.<br />&nbsp; &nbsp; * 1993 przedstawiony w tym roku Fiat Punto zdobył w następnym roku tytuł Samochodu Roku 1995. Dostępny w 14 kolorach i 31 wersjach, w tym GT i Cabrio. Dwu- lub czterodrzwiowy, miał trzy różne poziomy wyposażenia i najnowszej generacji silnik Fire.<br />&nbsp; &nbsp; * 1993 w grudniu zaprezentowano Fiata Coupé, owoc zbieranych przez lata doświadczeń w tym sektorze rynku. Karoserię zaprojektowała Pininfarina i FIAT Style Center (Fiat Centro Stile). Szesnastozaworowy silnik 2000 osiągał moc maksymalną 142 KM i przyspieszenie od 0 do 100 km/h w 9,2 sekundy.<br />&nbsp; &nbsp; * 1993 Fiat Ducato II wraz z modelami bliźniaczymi otrzymał tytuł Samochód Dostawczy Roku 1994.<br />&nbsp; &nbsp; * 1994 ruszyła produkcja w fabryce Sevel Nord. Zaprezentowany na Pokazie Samochodowym w Genewie Ulysse był odpowiedzią FIAT na dynamiczny wzrost młodego sektora MPV. W Ulysse znajduje się miejsce dla 8 osób i jest on dostępny z jednym z trzech silników.<br />&nbsp; &nbsp; * 1995 dwumiejscowy Barchetta został po raz pierwszy zaprezentowany w maju 1995 roku. Łączy on sportowe osiągi i komfort jazdy w długich trasach z wygodnym poruszaniem się w mieście. FIAT Barchetta napędzany jest szesnastozaworowym silnikiem 1.8, który rozpędza go do maksymalnej prędkości 200 km/h.<br />&nbsp; &nbsp; * 1995 pojawiły się Fiaty Bravo i Brava. Po raz pierwszy w historii FIAT wspólnie zaprezentowano dwa oddzielnie zaprojektowane samochody przeznaczone dla różnych klientów.<br />&nbsp; &nbsp; * 1996 model Tempra został zastąpiony przez FIAT Marea i Marea Weekend.<br /><br />Fiaty Bravo i Brava wspólnie dostają tytuł Samochodu Roku (COTY - car of the year).<br /><br />&nbsp; &nbsp; * 1997 FIAT po raz kolejny prezentuje innowacyjną konstrukcje silnika Diesla z bezpośrednim wtryskiem paliwa typu Common-Rail generacji I. Generacja II uzyskała nazwę Multijet różni się ona od poprzednika zwiększona ilością wtrysków na jeden cykl z 3 do 8.<br />&nbsp; &nbsp; * 1997 &quot;FIAT Marea&quot; uzyskał, jako pierwszy samochód dostępny na rynku włoskim, silnik zasilany dwoma rodzajami paliwa: benzyną i metanem, naturalnym gazem uważanym za najczystsze i najbardziej oszczędne alternatywne źródło energii.<br />&nbsp; &nbsp; * 1997 rozpoczęcie w Brazylii i Argentynie produkcji modeli Fiat Siena i Fiat Palio, które w późniejszym czasie produkowano m.in. w Polsce.<br />&nbsp; &nbsp; * 1998 Zaprezentowano model Fiat Seicento. Miejski samochód, bardzo popularny w Polsce. Zastąpił on z czasem Fiata Cinquecento.<br />&nbsp; &nbsp; * 2000 100 lecie istnienia marki FIAT (Fabbrica Italiana Automobili Torino). Zaprezentowano z tej okazji Fiata Punto II.<br />&nbsp; &nbsp; * 2001 - został wprowadzony na rynek Fiat Stilo zastępując tym samym modele Brava i Bravo.<br />&nbsp; &nbsp; * 2002 - zakończenie w Europie produkcji Fiat Siena i zastąpienie go modelem Fiat Albea (Siena po liftingu).<br />&nbsp; &nbsp; * 2003 - powstaje Fiat Panda II jako następca popularnego modelu Fiat Panda I.<br />&nbsp; &nbsp; * 2005 - powstaje Fiat Idea.<br />&nbsp; &nbsp; * 2005 - powstaje nowy model FIAT, konkurujący w klasie średniej: Fiat Croma II.<br />&nbsp; &nbsp; * 2005 Fiat Doblo Cargo II otrzymał tytuł Samochodu Dostawczego Roku 2006.<br />&nbsp; &nbsp; * 2006 - powstaje Fiat Grande Punto oraz jego wersja sedan - Fiat Linea - produkowana w Turcji.<br />&nbsp; &nbsp; * 2006 - przeprowadzono face lifting Fiata Albea.<br />&nbsp; &nbsp; * 2006 - w październiku zaprezentowano nowo zaprojektowane logo FIAT na premierę nowego Fiata Bravo. Premiera nowego Fiata Strada, produkcja zaczyna się w 2007 roku.<br />&nbsp; &nbsp; * 2007 - 17 kwietnia 2007 - powstała nowa marka Fiat Professional.<br />&nbsp; &nbsp; * 2007- 4 lipca 2007 - premiera nowego Fiata 500 produkowanego w Tychach. 19 listopada 2007 - Fiat 500 zdobywa tytuł Samochód Roku 2008 (Car of The Year). Rozpoczęcie produkcji FIAT Novo Siena w Brazylii.<br />&nbsp; &nbsp; * 2007 Fiat Scudo II wraz z modelami bliźniaczymi otrzymał tytuł Samochodu Dostawczego Roku 2008.<br />&nbsp; &nbsp; * 2008 - w maju Fiat odkupił od serbskiego rządu 70% akcji firmy Zastava.<br />&nbsp; &nbsp; * 2008 Fiat Fiorino II wraz z modelemi bliźniaczymi otrzymał tytuł Samochodu Dostawczego Roku 2009.<br />&nbsp; &nbsp; * 2009 - Na salonie we Frankfurcie pokazano Fiata Punto Evo.<br />&nbsp; &nbsp; * 2009 - Jesienią zadebiutował model Fiata Doblo II.<br /><br />FIAT Aviazone [edytuj]<br /><br />FIAT produkował między innymi samoloty w wytwórni lotniczej FIAT Aviazione. FIAT był głównym dostawcą myśliwców dla lotnictwa włoskiego w okresie międzywojennym i II wojny światowej. Od 1969 gałąź lotnicza przedsiębiorstwa weszła w skład koncernu Aeritalia, później Alenia.<br /><br />Niektóre typy samolotów produkowane przez przedsiębiorstwo FIAT:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Fiat CR.20<br />&nbsp; &nbsp; * Fiat CR.32<br />&nbsp; &nbsp; * Fiat CR.42<br />&nbsp; &nbsp; * Fiat G.12<br />&nbsp; &nbsp; * Fiat G.50<br />&nbsp; &nbsp; * Fiat G.55<br />&nbsp; &nbsp; * Fiat G.56<br />&nbsp; &nbsp; * Fiat RS.14<br />&nbsp; &nbsp; * Fiat BR.20<br />&nbsp; &nbsp; * Fiat G.91<br /><br />Marki koncernu FIAT S.A. [edytuj]<br /><br />Koncern FIAT Group zrzesza dziewięć marek samochodów osobowych:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Abarth - od 1971 wchodzi w skład koncernu fiat<br />&nbsp; &nbsp; * Alfa Romeo - produkowane od 1907 roku w Turynie<br />&nbsp; &nbsp; * Ferrari - produkowane od 1929 roku w Modenie jako wyścigowe wersje Alfa Romeo, po II wojnie w Maranello (już niezależnie)<br />&nbsp; &nbsp; * FIAT - produkowany od 1899 roku w Turynie<br />&nbsp; &nbsp; * Lancia - produkowana od 1906 roku w Turynie<br />&nbsp; &nbsp; * Maserati - założona w 1914 roku w Bolonii<br />&nbsp; &nbsp; * Chrysler, Dodge i Jeep - 20% akcji koncernu Chrysler Holding LLC kupione w 2009 roku z możliwością zwiększenia do 35% (działa od 1923 roku w Detroit, USA)<br />&nbsp; &nbsp; * Zastava (Yugo) - większościowe udziały kupione w 2008 roku (działa od lat 30. XX wieku w Kragujevac, Serbia)<br /><br />W ostatnim okresie następuje wznowienie wykorzystania marki Abarth dla sportowych odmian samochodów seryjnych marki Fiat.<br /><br />Do tego należy dodać marki pojazdów użytkowych i autobusów:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * FIAT Professional - od kwietnia 2007 roku<br />&nbsp; &nbsp; * Irisbus - od 1999 roku<br />&nbsp; &nbsp; * Iveco - produkowane od 1975 roku]]></description>
<pubDate>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</pubDate>
<comments>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</comments>
</item>
<item>
<title>Pasagon</title>
<link>http://www.pmppolmot.pun.pl/viewtopic.php?pid=34#p34</link>
<guid isPermaLink="false">34@http://www.pmppolmot.pun.pl</guid>
<description><![CDATA[DZT Pasagon &#8211; samochód dostawczy występujący w wielu odmianach nadwozia, produkowany od 2011 roku przez DZT Tymińscy w Lublinie. Od Intralla Lublin, na podstawie którego powstał, Pasagon różni się m.in. zmienionym wyglądem przodu kabiny, dłuższą ramą, powiększoną komorą silnika oraz mocniejszym, 115-konnym silnikiem ADCR Andoria-Mot, spełniającym wymogi czystości spalin Euro 5.]]></description>
<pubDate>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</pubDate>
<comments>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</comments>
</item>
<item>
<title>Simson</title>
<link>http://www.pmppolmot.pun.pl/viewtopic.php?pid=32#p32</link>
<guid isPermaLink="false">32@http://www.pmppolmot.pun.pl</guid>
<description><![CDATA[Simson &#8211; niemiecka firma znana z produkcji motocykli, motorowerów, rowerów i samochodów pod własną nazwą. Działalność rozpoczęli bracia Simson w roku 1856. Dziś z ich nazwiskiem głównie są kojarzone motorowery, które zyskały dużą popularność w Niemczech, Polsce oraz innych krajach sąsiednich. Pierwszym motorowerem produkowanym w Suhl od 1956 roku był Simson SR1 od 1958 roku zastąpiony przez model SR2. Motorowery te cieszyły się znaczną popularnością także w Polsce. W latach 60. konstruowano kolejne modele, m.in. SR4-1 &quot;Spatz&quot;, SR4-2 &quot;Star&quot;, SR4-3 &quot;Sperber&quot;, SR4-4 &quot;Habicht&quot; a także skuter KR51 &quot;Schwalbe&quot; wyposażone w odmiany silnika spalinowego typu M50 o mocy zależnie od odmiany od 2,6 KM do 4,6 KM (model SR4-3) i 2, 3 lub 4 biegach. Produkowano także model sportowy GS-50, który odnosił pod koniec lat 60. XX wieku znaczące sukcesy w rajdach motocyklowych. Z wykorzystaniem silników i zespołów motorowerów Simson produkowano w DDR także trójkołowe pojazdy inwalidzkie: Piccolo i Piccolo-DUO.<br />Kolejne modele Simsonów odchodziły coraz dalej od pierwotnych założeń konstrukcyjnych motoroweru jako maksymalnie uproszczonego jednośladu z silnikiem spalinowym. Ukoronowaniem tej tendencji był produkowany od 1975 roku model S50 wyposażony w silnik M53/2-KF i motocyklowy widelec teleskopowy z hydraulicznym ogranicznikiem skoku, nową jednorurową ramę grzbietową o konstrukcji modularnej, częściowo opartej na ramach produkowanych modeli sportowych. Dostępna była także wersja motoroweru wyposażona w zapłon elektroniczny. Kolejnym znaczącym krokiem w rozwoju motorowerów Simson było skonstruowanie w 1980 roku modelu S51 wyposażonego w zupełnie nowy silnik, ze skrzynią biegów o 4 przełożeniach, w której nowością było zastosowanie stale zazębionych kół i zmiany przełożeń przy pomocy tzw. &quot;przesuwnego wpustu&quot;. W sprzęgle zastosowano centralnie działającą sprężynę płytkową. W silnikach tych przewidziano zmianę pojemności skokowej do 70 cm&#179; przez wymianę niewielu elementów, w związku z czym zmniejszono w nich względem poprzedniego modelu średnicę cylindra. W silniki te wyposażone zostały także skutery nowej konstrukcji SR50 i SR80. Cieszyły się dużą popularnością, gdyż nowoczesne nadwozie skutera sprawiało wygodę podczas jazdy nawet w czasie deszczu poprzez osłony na nogi. W 1990 roku wprowadzono model S53. Pod koniec pierwszej połowy lat 90. powrócono do nazewnictwa modeli gatunkami ptaków, dokonano modernizacji modeli S53 oraz SR50, wprowadzono do produkcji nowe pojazdy, m.in. skutery z automatyczną skrzynią biegów Star 25/50/100, motorynki Spatz 25/50, pojazdy trójkołowe Albatros. W drugiej połowie lat 90. wznowiono produkcję motocykli o pojemności 125 cm&#179;, wprowadzono model MS 50 Sperber z ulepszonym silnikiem M551. Firma Simson we współpracy z chińską firmą Her Chee sprzedawała niewielką liczbę chińskich pojazdów pod nazwą Simson Sula. Ostatni rok dzialności firmy przyniósł modele GS 50 i SM 50 będące włoskimi pojazdami typu Enduro i Supermoto oraz modele TS .025/.050/0.080 i CS .025/.050/0.080, które były wersjami S53 z zastosowaniem kilku nowych podzespołów produkcji włoskiej. Firma Simson ogłosiła bankructwo 28 czerwca 2002 roku. W 2003 roku przejęła ją firma MZA Meyer Zweiradtechnik Ahnatal GmbH. Dzięki staraniom firmy, sprzedaż i produkcja części zamiennych doprowadziła do popularyzacji marki Simson i wznowienia jednostkowej produkcji pojazdów lub ich odnawiania, a także w 2009 roku do wznowienia produkcji seryjnej silników spalinowych typu M541. W Niemczech wciąż odbywają się wyścigi oraz zloty Simsonów.]]></description>
<pubDate>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</pubDate>
<comments>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</comments>
</item>
<item>
<title>Jawa</title>
<link>http://www.pmppolmot.pun.pl/viewtopic.php?pid=31#p31</link>
<guid isPermaLink="false">31@http://www.pmppolmot.pun.pl</guid>
<description><![CDATA[Jawa &#8211; czeski, dawniej czechosłowacki producent motocykli i motorowerów.<br /><br />Nazwa weszła do użytku po dołączeniu do założyciela przedsiębiorstwa Janečka, niemieckiego producenta motocykli - przedsiębiorstwa Wanderer (firma Jawa powstała od dwóch pierwszych liter nazwisk Janeček i Wanderer) w 1929 r. Oprócz motocykli, dawniej przedsiębiorstwo produkowało także samochody.<br /><br />Pierwszym wyprodukowanym modelem był motocykl z czterosuwowym silnikiem o poj. 500 cm&#179;, wprowadzony w październiku 1929 r.<br /><br />Prawdziwym hitem okazał się model z dwusuwowym silnikiem Villersa o poj. 175 cm&#179;, co w dobie kryzysu ekonomicznego, czyniło z tego motocykla tani i niezawodny pojazd. W 1933 JAWA była najpopularniejszą marką motocykli w Czechosłowacji.<br />Produkowane modele [edytuj]<br /><br />Wybrane motocykle i motorowery Jawa:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Jawa 350 typ 634.6<br />&nbsp; &nbsp; * Jawa 350 TS<br />&nbsp; &nbsp; * Jawa 550<br />&nbsp; &nbsp; * Jawa 555<br />&nbsp; &nbsp; * Jawa J-05<br />&nbsp; &nbsp; * Jawa 50<br />&nbsp; &nbsp; * Jawa 500 OHC<br />&nbsp; &nbsp; * Babetta<br />&nbsp; &nbsp; * Jawa 559/360 - Panelka<br />&nbsp; &nbsp; * Jawa 250 353-03/04 Kyvacka<br />&nbsp; &nbsp; * Jawa 585 / Mosquito<br />&nbsp; &nbsp; * Jawa Minerelly<br />&nbsp; &nbsp; * Jawa 50 Dandy MX<br />&nbsp; &nbsp; * Jawa Dandy 125<br />&nbsp; &nbsp; * Jawa 175 typ 356<br />&nbsp; &nbsp; * Jawa 90 roadster<br /><br />W historii przedsiębiorstwa, produkowane przez nią motocykle wielokrotnie odnosiły sukcesy rajdowe.]]></description>
<pubDate>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</pubDate>
<comments>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</comments>
</item>
<item>
<title>WSK</title>
<link>http://www.pmppolmot.pun.pl/viewtopic.php?pid=30#p30</link>
<guid isPermaLink="false">30@http://www.pmppolmot.pun.pl</guid>
<description><![CDATA[WSK - marka polskich motocykli popularnych produkowanych w latach 1955-1985 przez Wytwórnię Sprzętu Komunikacyjnego PZL w Świdniku.<br /><br />Motocykl WSK M06 B3<br /><br />Nazwa i znak firmowy pochodziły wprost od nazwy producenta: Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego w Świdniku, gdzie dla zaspokojenia potrzeb rynku w 1955 roku zlokalizowano dodatkową produkcję motocykli M06. Motocykle WSK M06 do 1957 roku nie różniły się od tych produkowanych przez WFM jednak w późniejszych latach konstruktorzy z WSK zaczęli konkurować z głównym producentem pod względem stosowanych rozwiązań i modernizacji i to na tyle skutecznie, że zaprezentowany na Targach Poznańskich wiosną 1964 roku zmodernizowany model M06 zachowując tę samą cenę co WFM miał solidny widelec teleskopowy z tłumieniem olejowym, pełnobębnowe hamulce, większy reflektor i wzmocnioną ramę. Stało się to jedną z przyczyn decyzji o zamknięciu produkcji w warszawskiej wytwórni.<br />Podstawowy model M06 produkowany był ze zmianami aż do roku 1985. Ostatni egzemplarz WSK zjechał z taśmy 31 października 1985 roku i był to ostatni motocykl wyprodukowany w Polsce. W fabryce Cegielskiego w Poznaniu (stąd pochodzi Dokumentacja Techniczno-Ruchowa) lub ZNTK Wrocław (tak głosi napis na jednej z zachowanych tabliczek znamionowych) produkowano także w oparciu o silnik WFM 150 drezynę DL2. 13 maja 2010 roku w Świdniku otworzono pierwsze muzeum tej marki motocykli [1]<br />Modele [edytuj]<br />Klasa 125 cm&#179; [edytuj]<br /><br />(motocykle produkowane seryjnie)<br /><br />&nbsp; &nbsp; * WSK M06, (1955-65 207 649 sztuk)<br />&nbsp; &nbsp; * WSK M06 Z, (1959-1964 ???)<br />&nbsp; &nbsp; * WSK M06 L, (1959-1964 ???)<br />&nbsp; &nbsp; * WSK M06-Z2, (1959-1967 114 761 sztuk)<br />&nbsp; &nbsp; * WSK M06-64, (1964-1967 235 084 sztuk)<br />&nbsp; &nbsp; * WSK M06 B1, (1966-1971 319 069 sztuk)<br />&nbsp; &nbsp; * WSK M06 B3, (1971-1985 658 406 sztuk)<br />&nbsp; &nbsp; * WSK M06 B3 Gil, (1974-1980 58 683 sztuk)<br />&nbsp; &nbsp; * WSK M06 B3 Bąk, (1975-1977 9701 sztuk)<br />&nbsp; &nbsp; * WSK M06 B3 Lelek, (1975-1977 12438 sztuk)<br />&nbsp; &nbsp; * WSK M06 B3 Kos, (1979-1985 41540 sztuk)<br />&nbsp; &nbsp; * WSK M06 B3 Kraska, (1978 około 12 sztuk)<br />&nbsp; &nbsp; * WSK Barron 125, (1976-1977 105 sztuk)<br /><br />Klasa 150 cm&#179; [edytuj]<br /><br />(motocykl produkowany seryjnie)<br /><br />&nbsp; &nbsp; * WSK M06 Z-150, (1960 9988 sztuk).<br /><br />Klasa 175 cm&#179; [edytuj]<br /><br />(motocykle produkowane seryjnie)<br /><br />&nbsp; &nbsp; * WSK M21W2, (1972)<br />&nbsp; &nbsp; * WSK M21W2-Ex, (1972)<br />&nbsp; &nbsp; * WSK M21W2 Sport, (1973)<br />&nbsp; &nbsp; * WSK M21W2 Sport Ex, (1973)<br />&nbsp; &nbsp; * WSK M21W2 Kobuz, (1974)<br />&nbsp; &nbsp; * WSK M21W2 Dudek, (1975)<br />&nbsp; &nbsp; * WSK M21W2 S2, (1975)<br />&nbsp; &nbsp; * WSK M21W2 Perkoz, (1978)]]></description>
<pubDate>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</pubDate>
<comments>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</comments>
</item>
<item>
<title>RAF</title>
<link>http://www.pmppolmot.pun.pl/viewtopic.php?pid=29#p29</link>
<guid isPermaLink="false">29@http://www.pmppolmot.pun.pl</guid>
<description><![CDATA[R&#299;gas Autobusu Fabrika (RAF) &#8211; dawna łotewska fabryka i marka samochodów, mająca swoją siedzibę w Rydze a następnie Jełgawie.<br /><br />Historia [edytuj]<br /><br />Historia fabryki sięga czasów, kiedy produkowano tu w latach 1908-1915 pierwsze rosyjskie samochody Russo-Bałt.[1] W czasie I wojny światowej ryską fabrykę wagonów, która wytwarzała samochody, ewakuowano do Moskwy. Dzieje zakładu po II wojnie światowej rozpoczęły się od produkcji nadwozi do autobusu PAZ-651 w 1954 roku. W latach 1955-1956 wytwarzano nadwozia typu wagonowego dla 26 pasażerów, które zabudowywano na podwoziach samochodów ciężarowych GAZ-51. W latach 50. uruchomiono produkcję małego autobusu RAF-10, będącego bezpośrednim poprzednikiem mikrobusu RAF-977, budowanego z wykorzystaniem silnika i innych elementów podwozia samochodu osobowego GAZ-21 Wołga.[1] W 1970 roku rozpoczęto budowę nowego zakładu w Jełgawie. Od 1976 roku wytwarzano mikrobusy RAF- 2203. Samochody te posiadały zespoły napędowe i jezdne pochodzące z osobowej Wołgi. Pojazdy produkowano w wielu wersjach m.in. miejska taksówka wieloosobowa, samochód pomocy drogowej, sanitarka czy samochód dowództwa straży pożarnej.[1]<br />Modele marki RAF [edytuj]<br /><br />&nbsp; &nbsp; * RAF-10<br />&nbsp; &nbsp; * RAF-977<br />&nbsp; &nbsp; * RAF-2203]]></description>
<pubDate>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</pubDate>
<comments>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</comments>
</item>
<item>
<title>AWZ</title>
<link>http://www.pmppolmot.pun.pl/viewtopic.php?pid=28#p28</link>
<guid isPermaLink="false">28@http://www.pmppolmot.pun.pl</guid>
<description><![CDATA[AWZ P70 &#8211; małolitrażowy samochód osobowy produkcji NRD, produkowany w latach 1955-1959 w fabryce VEB Automobilwerk Zwickau (potem VEB Sachsenring Automobilwerke Zwickau), bezpośredni poprzednik Trabanta. Po tym, jak w 1958 r. AWZ został połączony z dawną fabryką Horch, zmieniono nazwę samochodu na Sachsenring P70.<br /><br />Był to pierwszy produkowany w NRD samochód z nadwoziem z tworzyw sztucznych (duroplast) i drewnianym szkieletem opartym na stalowej ramie skrzynkowej (analogicznej jak w samochodach Wartburg i krajowej FSO Syrenie), podobnie jak to było w modelu DKW7. Konstrukcja bazowała na produkowanym poprzednio w tej samej fabryce modelu IFA F8. AWZ P70 miał ten sam (nieco zmodyfikowany) dwucylindrowy silnik dwusuwowy, chłodzony wodą, o pojemności skokowej 690 cm&#179; i mocy 16 kW (22 KM) przy 3500 obr/min. Skrzynia biegów miała trzy przełożenia do przodu (przekładnia 3,44 - 1,69 - 1,00) i jedno do tyłu (4,73).<br /><br />Rozmiary samochodu (długość-szerokość-wysokość): 3739 - 1499 - 1481 mm; rozstaw kół 2380 mm, prześwit - 190 mm. Samochód produkowany był w trzech wersjach nadwozia: limuzyna[1], coupé i kombi (dwie pierwsze wersje były dwudrzwiowe, wersja kombi - trzydrzwiowa); masa pustego pojazdu w poszczególnych wersjach wynosiła odpowiednio 800, 875 i 830 kg, a udźwig 320, 275 i 320 kg. Średnica zawracania tego samochodu wynosiła 10 metrów, prędkość maksymalna 90 km/h (coupé - 100 km/h).<br /><br />Wyprodukowano ogółem około 38 tysięcy sztuk samochodów AWZ P70 (w tym 1,5 tys. w wersji coupé).<br /><br />Dane techniczne [edytuj]<br />Silnik [edytuj]<br /><br />&nbsp; &nbsp; * R2 0,7 l (690 cm&#179;), dwusuwowy<br />&nbsp; &nbsp; * Układ zasilania: gaźnik<br />&nbsp; &nbsp; * Średnica × skok tłoka: 76,00 mm x 76,00 mm<br />&nbsp; &nbsp; * Stopień sprężania: 6,80:1<br />&nbsp; &nbsp; * Moc maksymalna: 22 KM (16 kW) przy 3500 obr/min<br />&nbsp; &nbsp; * Maksymalny moment obrotowy: 57 N&#8226;m przy 2500 obr/min<br /><br />Osiągi [edytuj]<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Przyspieszenie 0-100 km/h: b/d<br />&nbsp; &nbsp; * Prędkość maksymalna: 90-100 km/h]]></description>
<pubDate>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</pubDate>
<comments>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</comments>
</item>
<item>
<title>Melkus</title>
<link>http://www.pmppolmot.pun.pl/viewtopic.php?pid=27#p27</link>
<guid isPermaLink="false">27@http://www.pmppolmot.pun.pl</guid>
<description><![CDATA[Melkus RS 1000 &#8211; model samochodu osobowego Melkusa o nadwoziu coupé, produkowany w NRD od 1969 do 1979 roku, w oparciu o podzespoły Wartburga 353. Pojazd został stworzony przez wschodnioniemieckiego kierowcę wyścigowego Heinza Melkusa, który wcześniej zajmował się także konstruowaniem bolidów wyścigowych. Wyprodukowano 101 sztuk pojazdu.<br /><br />Dane techniczne:<br /><br />&nbsp; &nbsp; * Silnik trzycylindrowy, dwusuwowy, o pojemności 992ccm<br />&nbsp; &nbsp; * Prędkość maksymalna - 165 km/h<br />&nbsp; &nbsp; * Zużycie paliwa: 12;l/100km<br />&nbsp; &nbsp; * Moc: 75KM<br />&nbsp; &nbsp; * Masa własna: 850kg<br /><br />W 2009 roku zaprezentowany został następca pojazdu &#8722; Melkus RS2000.]]></description>
<pubDate>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</pubDate>
<comments>PoniedziaĹek 31 StyczeĹ</comments>
</item>
</channel>
</rss>
